انرژی پایدار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انرژی پایدار (به انگلیسی: Sustainable energyانرژی بی‌پایان، انرژی بی‌نهایت و انرژی جاوید نیز نامیده می‌شود. انرژی‌های تجدیدپذیر، جز همین انرژی است. از فناوری‌های استفاده شده برای این منظور می‌توان از انرژی خورشیدی، انرژی باد، انرژی زمین‌گرمایی، سوخت زیستی اتانول، هیدروژن، انرژی موج، انرژی جزر و مدی، انرژی جریان اقیانوسی (انرژی دریایی) و نیروی برق‌آبی نام برد.

جهان بی‌پایان تعداد زیادی از ستارگان و اجرام آسمانی را در خود جای داده‌است. این ستارگان و اجرام دارای انرژی هستند اگر بتوان این انرژی را از فضا به کره زمین منتقل کرد. تأثیر مهمی در مشکلات مربوط به انرژی بشر خواهد داشت، این انرژی می‌تواند جایگزین قسمت قابل توجهی از سوخت‌های فسیلی شود چرا که سوخت‌های فسیلی به محیط زیست آسیب‌های فراوانی زده‌است و از طرفی امروزه انرژی اهمیت زیادی دارد.

استفاده از انرژی خورشیدی در فضا می‌تواند آغازی بر استفاده از انرژی‌های بی‌پایان موجود در فضا باشد. ستارگانی در فضا وجود دارند که دمای آنها به ۳۳ هزار درجه کلوین می‌رسد یعنی گرمای فراوان و از آنجایی که گرما صورتی از انرژی است. فعل و انفعالات زیادی در فضا هستند که انرژی آزاد می‌کند با توجه به بحران‌های انرژی حال حاضر جهان، بشر نمی‌تواند نسبت به این مقدار انرژی موجود در فضا بی‌تفاوت باشد. این قضیه می‌تواند موجب کاهش هزینه‌های تمام شده برای انرژی شود. از طرفی در شرایط حال حاضر انرژی ارزش بسیاری دارد و می‌تواند موجب تولید ثروت شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]