سندیکالیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سندیکالیسم (فرانسوی: Syndicalisme) پیشنهادی برای یک نظام اقتصادی و نوعی سوسیالیسم است که به عنوان جایگزینی برای سرمایه‌داری مطرح شده‌است. این اندیشه پیشنهاد می‌کند که کارگران، کارخانه‌ها و سازمان‌ها در قالب کنفدراسیون‌ها یا اتحادیه‌ها و سندیکاها سازماندهی شوند. به‌طور کلی سندیکالیسم، نظامی اقتصادی است که در آن صنایع تحت مالکیت کارگران است.[۱]

سندیکالیسم در نظریه و عمل از واحدهای تولیدی تعاونی که از متخصصان و نمایندگان کارگران تشکیل شده و براساس مذاکره و همکاری به مدیریت اقتصادی می‌پردازند دفاع می‌کند. در این ایدئولوژی، اتحادیه‌های کارگری (سندیکا) و آموزش نیروی کار ابزارهایی بالقوه برای ساقط کردن اشراف‌سالاری اقتصادی و اداره جامعه به نفع اکثریت آگاه و ماهر جامعه از راه دموکراسی سندیکایی است.

صنایع و کارخانه‌ها در یک نظام سندیکالیستی از طریق کنفدراسیون تعاونی و همکاری مشترک اداره می‌شود. سندیکاها از طریق شورای کارگری که به صورت تعاونی توزیع کالاهای اقتصادی را تعیین می‌کنند با یکدیگر مرتبط می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «"Syndicalism - Definition of syndicalism by Merriam-Webster"». merriam-webster.com.

پیوند به بیرون[ویرایش]