خودرو با سوخت جایگزین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خودرو با سوخت جایگزین، وسیله نقلیه‌ای است که با سوختی به جز سوخت سنتی حاصل از نفت (بنزین و گازوئیل) کار می‌کند. همچنین این اصطلاح به هر فناوری‌ای برای به کار انداختن موتورهایی که تنها از سوخت فسیلی حاصل از نفت بهره نمی‌برند؛ اطلاق می‌شود. بنا به عوامل متعدد، مانند نگرانی‌های زیست‌محیطی، قیمت بالای نفت و هزینه‌های سوخت و امکان بروز حالت «نفت در نقطه اوج»، طراحی، ساخت و توسعه سوختهای جایگزین پاک‌تر و سامانه‌های پیشرفته نیروی موتور برای وسایل نقلیه به اولویتی مهم برای دولت‌ها و خودروسازان در جهان تبدیل شده‌است.

خودروهای برقی دوگانه (هیبریدی) مانند تویوتا پریوس، در واقع خودرو با سوخت جایگزین نیستند؛ اما با فناوری پیشرفته در باتری برقی و موتور/جنراتور، سوخت مشتق از نفت را با بهره‌وری بیشتر مصرف می‌کنند.

کشور برزیل، برترین کشور در جهان از نظر به‌کارگیری خودروهای دوگانه‌سوز یا با سوخت انعطاف‌پذیر است.

بیش از دوازده میلیون خودرو در برزیل از ماده اتانول به جای بنزین به عنوان سوخت پاک‌تر استفاده می‌کنند. برزیل بزرگترین پروژه جهانی برای یافتن جایگزین بنزین را از سال ۱۹۷۵ میلادی آغاز کرده و اجرا نموده است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. شیمی (۱) سال اول دبیرستان، شیمی برای زندگی (سال اول متوسطه قدیم)؛ دفتر تألیف کتب درسی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش. بخش ششم؛ ص ۱۳۱

همچنین بنگرید به[ویرایش]