ادوارد یکم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ادوارد یکم
پادشاه انگلستان، لُرد ایرلند
Gal nations edward i.jpg
سلطنتاز ۱۶ نوامبر ۱۲۷۲ تا ۷ ژوئیه ۱۳۰۷
تاج‌گذاری۱۹ اوت ۱۲۷۴
پیشینهنری سوم
پسینادوارد دوم
زاده۱۷/۱۸ ژوئن ۱۲۳۹
، انگلستان
درگذشته۷ ژوئیهٔ ۱۳۰۷ (۶۸ سال)
کاخ وست‌مینستر، لندن، انگلستان
آرامگاه
همسر
دودمانخاندان پلانتاژنه
پدرهنری سوم
مادرالنور اهل پرونس

ادوارد اول (۱۷/۱۸ ژوئن ۱۲۳۹۷ ژوئیه ۱۳۰۷)، ملقب به ادوارد درازقد یا ادوارد پادراز (به انگلیسی: Edward Longshanks)، پادشاه انگلستان (از ۱۶ نوامبر ۱۲۷۲ تا ۷ ژوئیه ۱۳۰۷)، پسر و جانشین هنری سوم بود. شهرت وی بخاطر تسخیر ولز و نگه‌داشتن اسکاتلند به عنوان جزئی از انگلستان است. او همچنین یهودیان را از انگلستان بیرون راند و چون به آزادی پارلمانی احترام می‌گذاشت، به او لقب ژوستینین انگلستان (به انگلیسی: English Justinian) داده شد.

سال‌های اولیه زندگی[ویرایش]

ادوار در شب ۱۷–۱۸ ژوئن ۱۲۳۹ در کاخ وست مینستر متولد شد. ادوارد نام یک آنگلوساکسون بود که در میان اشراف انگلیسی رایج بود.

مرگ و میراث[ویرایش]

در ماه فوریه سال ۱۳۰۷، بروس دوباره ظاهر شد و شروع به جمع‌آوری مردان کرد و در ماه مه، او را در نبرد لوودون هیل شکست داد. ایدور، که تا حدودی به تجمع رسیده بود، اکنون خود را به سمت شمال حرکت داد و در عوض او دچار خستگی ذهنی شد وضعیتش از قبل بدتر. در ۶ ژوئیه او در در منطقه‌ای به نام Burgh by Sands در جنوب غربی اسکاتلند اردو زد. صبح روز بعد وقتی که آشنایانش خواستند او را بلند کنند تا غذا بخورد وی دیگر زنده نبود.

داستان‌های مختلف در مورد خواسته‌های مرگبار ادوارد وجود دارد برای مثال او درخواست کرد که قلبش به سرزمین مقدس همراه با یک ارتش برای مبارزه با کافران منتقل شود.

ادبیات و سینما[ویرایش]

ادوارد اول احتمالا الهام بخش شخصیت تایوین لنیستر در رمان فانتزی حماسی نغمه‌ی یخ و آتش و اقتباس تلویزیونی آن یعنی سریال بازی تاج و تخت است.

منابع[ویرایش]