ترخون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ترخون
ترخون، Artemisia dracunculus
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاه
راسته: میناسانان
تیره: کاسنیان
سرده: درمنه‌ها
گونه: A. dracunculus
نام علمی
Artemisia dracunculus

ترخون یا تلخون (Artemisia dracunculusگیاهی پایا به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر تا یک متر است و دارای برگ‌های ساده به رنگ سبز است. برگ‌های قاعده ساقه آن به ۳ لوب تقسیم می‌شود و کاپیتول‌های آن کوچک و به رنک سبز و خوشه‌ای است. تکثیر آن از طریق پیدایش جوانه‌ها در ریزوم گیاه صورت می‌گیرد . قسمت مورد استفاده ترخون برگ‌ها و سر شاخه‌ها جوان گیاه است. از ترخون برای طعم‌دار کردن خوراکی‌هایی مثل شور نیز استفاده می‌شود.[۱]

ترکیبات شیمیایی[ویرایش]

گیاه تازه ترخون دارای ۶۰ تا ۷۰ درصد استراگول، ۱۵ الی ۲۰درصد اوسیمن (ocimene) و متیل کاویاکول (methylchaviacol) می‌باشد. همچنین مقدار کمی نیز تانن در ترخون وجود دارد.

خواص درمانی[ویرایش]

اشتها آور، مقوی معده، مدر، ضد اسکوربوت و کمی ضد کرم و قاعده آور است. برای رفع سکسکه و درمان قاعده گی نیز موثر است.

محل رویش[ویرایش]

منشا اصلی ترخون در دره‌های آبرفتی روسیه و نواحی غربی آمریکای شمالی بوده‌است اما اکنون پرورش آن در تمام نقاط ایران معمول است.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • منتظمی، رزا. هنر آشپزی. چاپ هفتم. تهران. 
  • کتاب گیاهان دارویی جلد سوم – دکتر علی زرگری – ناشر موسسه انتشارات و چاپ تهران – چاپ ۱۳۷۱