ترخون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
ترخون یا تلخون (Artemisia dracunculus)، گیاهی پایا به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر تا یک متر است و دارای برگهای ساده به رنگ سبز است. برگهای قاعده ساقه آن به ۳ لوب تقسیم میشود و کاپیتولهای آن کوچک و به رنک سبز و خوشهای است. تکثیر آن از طریق پیدایش جوانهها در ریزوم گیاه صورت میگیرد . قسمت مورد استفاده ترخون برگها و سر شاخهها جوان گیاه است.
محتویات |
ترکیبات شیمیایی [ویرایش]
گیاه تازه ترخون دارای ۶۰ تا ۷۰ درصد استراگول، ۱۵ الی ۲۰درصد اوسیمن (ocimene) و متیل کاویاکول (methylchaviacol) میباشد. همچنین مقدار کمی نیز تانن در ترخون وجود دارد.
خواص درمانی [ویرایش]
اشتها آور، مقوی معده، مدر، ضد اسکوربوت و کمی ضد کرم و قاعده آور است. برای رفع سکسکه و درمان قاعده گی نیز موثر است.
محل رویش [ویرایش]
منشا اصلی ترخون در درههای آبرفتی روسیه و نواحی غربی آمریکای شمالی بودهاست اما اکنون پرورش آن در تمام نقاط ایران معمول است.
منابع [ویرایش]
- کتاب گیاهان دارویی جلد سوم – دکتر علی زرگری – ناشر موسسه انتشارات و چاپ تهران – چاپ ۱۳۷۱
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ترخون موجود است. |
