ترخون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
این مقاله نیازمند ویکیسازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوهنامه، محتوای آن را بهبود بخشید. |
ترخون، گیاهی پایا به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر تا ۱ متر است و دارای برگهای ساده به رنگ سبز است . برگهای قاعده ساقه آن به ۳ لوب تقسیم میشود و کاپیتولهای آن کوچک و به رنک سبز و خوشهای است. تکثیر آن از طریق پیدایش جوانهها در ریزوم گیاه صورت میگیرد . قسمت مورد استفاده ترخون برگها و سر شاخهها جوان گیاه است.
محتویات |
[ویرایش] ترکیبات شیمیایی
گیاه تازه ترخون دارای ۶۰ تا ۷۰ درصد استراگول، ۱۵ الی ۲۰درصد اوسیمن (ocimene) و متیل کاویاکول (methylchaviacol) میباشد. همچنین مقدار کمی نیز تانن در ترخون وجود دارد.
[ویرایش] خواص درمانی
اشتها آور، مقوی معده، مدر، ضد اسکوربوت و کمی ضد کرم و قاعده آور است. برای رفع سکسکه و درمان قاعده گی نیز موثر است.
[ویرایش] محل رویش
منشا اصلی ترخون در درههای آبرفتی روسیه و نواحی غربی آمریکای شمالی بودهاست اما اکنون پرورش آن در تمام نقاط ایران معمول است.
[ویرایش] منبع
- کتاب گیاهان دارویی جلد سوم – دکتر علی زرگری – ناشر موسسه انتشارات و چاپ تهران – چاپ ۱۳۷۱
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ترخون موجود است. |
