گلیم
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
گِلیم یکی از انواع صنایع دستی زیراندازی و پوششی است که از ابریشم، موی بز، پشم گوسفند و یا دیگر چهارپایان اهلی بافته میشود. گلیم به شکل سنتیاش، معمولاً برای پوشاندن زمین، دیوار و یا رواندازی برای حیوانات باربر استفاده میشود ولی امروزه به عنوان یک پوشش مدرن برای خانههای شهری نیز خریداری میشود.
رنگهای استفاده شده در گلیم سنتی گیاهی هستند. گاهی گلیمها را برای جلوه بیشتر و کهنه شدن رنگ، با چای و پوست گردو شستشو میدهند.
گلیم در سایزهای مختلفی به شکل مستطیل بافته میشود از قبیل:
- ۷۰×۱۰۰ cm
- ۱۰۰×۱۵۰ cm که به ذرع و نیم مشهور است و متداول ترین اندازهاست.
- ۲×۳ m
- ۳×۴ m
- و کنارهها
تفاوت گلیم با فرش در چندین مساله و بصورت عمده در نحوه بافت و اندازهاست. گلیم نقشه ندارد و در اصطلاح به صورت حسی بافته میشود و به ندرت در اندازه بزرگ تر از ۳ متر در ۴ متر مشاهده میشود. اندازههای سنتی گلیم بر اساس ابعاد چادرهای عشایری که آنها را میبافتهاند شکل گرفتهاست.
[ویرایش] جغرافیا
تقریباً در تمام نواحی ایران به ویژه استان کرمانشاه، استان کردستان، استان فارس، استان کرمان، استان خراسان، و غیره بافته میشود. گلیمهای سیرجان کرمان، عنبران اردبیل، هرسین کرمانشاه از بهترین گلیمهای ایران هستند.
گلیم در کشورهای دیگر آسیا نظیر ترکیه، تبت، نپال و ترکمنستان نیز وجود دارد.
[ویرایش] طرحهای مشهور گلیم
- طرح خطی (محرمات یا افشاری)
- طرح شاملو
- طرح شیرکی پیچ
- طرح سفره کردی
- طرح کف ساده
- طرح راه راه
- طرح خشتی (یا قاب قاب)
[ویرایش] پیوندهای بیرونی
