خار مریم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خار مریم
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: گل مینا
تیره: گل‌ستاره‌ای‌ها
سرده: Silybum
گونه: S. marianum
نام علمی
Silybum marianum

خار مریم (Silybum marianum) نام گیاهی دارویی است از خانواده گل‌ستاره‌ای‌ها. این گیاه خود رو بوده و در صحراهای ایران به عمل میآید.[نیازمند منبع]

نام‌های دیگر این گیاه مارتیغال وخار علیص و (به عربی) عکوب هستند.

خواص درمانی: ضدکبدچرب،صفراآور،مقدار املاح صفراوی را کم میکند،داروی مقوی برای کبدچرب،ضد سیروزکبدی،آنتی هپاتوتوکسیک.[۱]


این گیاه به حالت خودرو و در ایران بیشتر در دره هراز، دشت مغان، مناطقی از خوزستان و کلاردشت می‌روید. خار مریم در درمان ناخوشی‌های گوناگون و از جمله بیماری‌های کبد مؤثر است. بخش‌های درمانی این گیاه دانه و برگ آن است.

ترکیبات شیمیایی:میوه خار مریم حاوی ماده ای به نام سیلی مارین است. این ماده ترکیبی از فلاونوئیدهااست که از عصاره الکلی میوه های خشک شده استخراج میشود.چهار ماده شاخص موجود در این عصاره شامل سیلی بین(Silybin)، ایزو سیلی بین(Isosilybin)،سیلی کریستین(Silycristin)و سیلس دیانین(Silydianin)هستند.[۲]


برگ‌های این گیاه حاوی ماده تلخ و مقوی است و برای درمان کاهش اشتها و نارسایی گوارشی مصرف می‌شود. درمان ناراحتی‌های کبد، کیسه صفرا، طحال، کولیک ناشی از سنگ‌های صفراوی و زردی از دیگر کاربردهای دانه آن است.


درمورد میوه خار مریم پیشنهاد شده است که4-9 گرم در روز خورده شود.http://www.mums.ac.ir/prmp/fa/Silybum


روش مصرف:داروی ساخته‌شده از آن در ایران با نام «لیورگل» به بازار آمده و که به صورت قرص‌های ۷۰و ۱۴۰ میلی گرمی در دسترس قرار دارد.

تداخلات دارویی:در مبتلایان به سیروز مصرف همزمان آن با آسپرین ممکن است موجب افزایش متابولیسم آسپرین شود.

مصرف همزمان این گیاه با تاکرین(Tacrin)احتمالا آثار جانبی کولینرژیک ناشی از آن را کاهش میدهد.تاکرین دارویی است که برای درمان آلزایمر بکار میرود.

اثرات محافظت کبدی خار مریم قادر است سمیت کبدی استامینوفن و داروهای شیمی درمانی را کاهش دهد.

در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد دیابت امکان افت شدید قند خون وجود دارد.[۳]

منابع[ویرایش]