گیاه‌درمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عکسی از یک عطاری.

گیاه درمانی و پزشکی سنتی دو مقوله متفاوت هستند، که گاهی با هم خلط شده و موجب ناداوری می‌گردند. علی‌رغم گیاه‌درمانی، در طب سنتی از سه منشاء دارویی (گیاهی، حیوانی و معدنی) استفاده می‌شود و فارغ از مواد موثره و آلکالوئیدها، تشخیص و تعیین مزاج بیمار و گیاه پایه درمان بود و اسهال و تعدیل اخلاط اساس این طب بشمار می‌رود.

گیاه درمانی استفاده از گیاهان دارویی برای درمان می‌باشد. گیاه درمانی نیز بر رویکرد درمانی طبیعت‌گرا مبتنی است. طبق این رویکرد گیاهان که منبع ارزشمند انواع مواد و ترکیبات شیمیایی طبیعی هستند، برای اعاده صحت، بعنوان دارو مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در کشورهای مختلف انواع سبک ها و مکاتب گیاه درمانی وجود دارد. دانشمند ایرانی شیخ الرئیس ابوعلی سینا نویسنده کتاب قانون که یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان طب سنتی در جهان می‌باشد در رشد و توسعه این روش درمانی نقش بسیار زیادی ایفا نموده است.


گیاه درمانی[ویرایش]

گیاه درمانی روشی است که در آن، بعد از معاینات پزشکی و تشخیص لازم، از عناصر گیاهی با توجه به مواد موثره و خواص آنها، جهت رفع علایم بیماری استفاده می شود. این روش همانند طب جدید به مبارزه با علائم بیماری پرداخته، و در جهت رفع آنها می‌کوشد. از نظر این روش درمانی، ماده موثره گیاهان اعم از: آلکالوئیدها و ... می‌توانند با رفع علائم بیماری، باعث برگشت صحت و سلامت به فرد بیمار شوند. در حقیقت گیاه درمانی نوعی دارو درمانی است که در آن بجای استفاده از داروهای سنتتیک شیمیایی از داروهایی با منشاء گیاهی استفاده می شود. مزاج شناسی و بحث از غلبه اخلاط در این روش جایگاهی ندارد. دیدگاه این روش نیز همچون طب جدید، دیدگاه اجزاءنگری است.[نیازمند منبع]

طب سنتی[ویرایش]

طب سنتی تنها روش درمانی است که در بر پایه مزاج شناسی استوار است. تغییر مزاج به گرمی، سردی، رطوبت و یا یبوست و متعاقب آن غلبه یک یا چند خلط از اخلاط چهارگانه ـ و یا برعکس ـ، به سبب تغذیه، روش زندگی، اقلیم، سنّ، شغل، رفتار و ... باعث خروج مزاج فرد از اعتدال شده و علائم آن بروز می‌کند[۱]. در طبّ سنتی از تمامی عناصر موجود در طبیعت اعمّ از: گیاهی ، معدنی و حیوانی برای اعاده اعتـــدال مـزاج استفاده می شود. همانطوری که میدانیم، معنی جامع کلمه طبّ در این روش ظهور و بروز دارد. شکسته بندی ، جراحی، خونگیری، توصیه‌های بهداشتی (در مسافرت و سکونت)، آرایش و ... تماماً مورد بحث قرار دارند[۲].

علم گیاه دارو شناسی[ویرایش]

گیاه دارو شناسی (به انگلیسی: Medherbology) علم میان رشته‌ای مطالعهٔ گیاهان دارویی از جوانب مختلف می‌باشد. این علم از قدیمی ترین علوم است که همواره در طول تاریخ نقش بسیار مهمی در بهداشت و سلامت انسان ایفا نموده است و امروزه نیز اهمیت و ضرورت و ارزشمندی آن بیش از پیش شناخته شده است. بر حسب این که کدام جنبهٔ گیاهان دارویی مورد مطالعه و بررسی قرار بگیرد گیاه دارو شناسی شامل گرایش‌های تخصصی زیر می‌باشد: - گیاه دارو شناسی گیاه شناختی - گیاه دارو شناسی کشاورزی - گیاه دارو شناسی شیمیایی ( فیتوشیمی ) - گیاه دارو شناسی داروسازی ( فارماکوگنوزی ) - گیاه دارو شناسی پزشکی - گیاه دارو شناسی تاریخی - گیاه دارو شناسی مدیریتی صنعتی اقتصادی (گلستان هاشمی، ۱۳۹۲)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

کتاب‌ها

فارسی:

پیوند به بیرون[ویرایش]

الگو:شبکه گیاهان دارویی - medplant.ir//