آنغوزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنغوزه
آنغوزه، Ferula assa-foetida
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاه
راسته: کرفس‌سانان
تیره: چتریان
سرده: آنقوزه
گونه: F. assa-foetida
نام علمی
Ferula assa-foetida

این گیاه را در پارسی «انگدان» می‌نامند. نام علمی آن .Ferula assa-foetida L است. انگدان از گیاهان دارویی مهم تیره چتریان است و در مناطق استپی و بیابانی ایران می‌روید.

مشخصات آنغوزه[ویرایش]

آنغوزه شیره گیاهی است که از تیغ زدن ریشه یا پایین ساقه و یا قطع ساقه گیاهان مولد آنغوزه از ناحیة یقه گیاه خارج می‌شود و در طول تابستان به دست می‌آید و به دو صورت در بازار عرضه می‌شود. یک نوع را که آنغوزه اشکی گویند بسیار تمیز؛ بدون خاک و خاشاک و مرغوب است رنگ خارجی ان زرد مایل به قرمز یا قهوه‌ای و صاف و شفافت. از نظر ابعاد در حد فندق یا کمی بزرگتر یا کوچکتر در ابعاد نخود است رنگ مقطع آن سفید است که در مجاورت هوا به سرعت اکسیده شده و تیره می‌شود؛ و نوع دیگر که در بازار عرضه می‌شود توده‌ای گفته می‌شود که با بی دقتی جمع‌آوری شده و مخلوط با خاک و خاشاک و برگ است و نامرغوب می‌باشد طعم انغوزه گس در بعضی گونه‌ها تلخ و بویی شبیه بوی سیر، متعفن و خیلی تند دارد.

خواص – کاربرد[ویرایش]

برای صمغ آنغوزه درمناطق خاور دور خواص متعددی قائل هستند. این صمغ از ایران و افغانستان از طریق مغولستان به چین و سایر نواحی خاور دور وارد می‌شود آنغوزه برای معالجه هیستری مفید است [لیو]. به عنوان مقوی معده و برای کشتن کرم معده مصرف می‌شود. [روا] و بادشکن است.

منابع[ویرایش]

اسامی گیاه[ویرایش]

آنغوزه با نام علمی Ferula assa foetida L. متغلق به تیره چتریان می‌باشد. در زبانهای دیگر آنغوزه دارای اسامی متفاوتی به شرح زیر است: انگلیسی:Asafetida، giant fennel، Devil's Dun،Food Of The Gods. فرانسه: Asa-fœtida، Férule persique، Merde du diable. آلمانی: Asant،Stinkasant ،Teufelsdreck ،Asafötida. عربی: انجدان، شجرهٔ الحلتیت، حِلْتِیت و شجرهٔ ابوکبیر (زرگری، ۱۳۵۷، مضفریان ۱۳۷۷). گیاه آنغوزه در مناطق مختلف کشور ما به نامهای آنغوزه، آنغوزه هراتی، انگژد، انگشت گنده، پترک، هینگ، خوراکما و کورن کما معروف می‌باشد) زرگری، ۱۳۵۷؛ عسگری، ۱۳۷۸؛ Naik, 2004).