دارچین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دارچین
برگ و گل دارچین
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: لورالس
تیره: برگ بوها
سرده: دارچین‌ها
گونه: C. verum
نام علمی
Cinnamomum verum
J.Presl

دارچین (نام علمی: Cinnamomum verum) درختچه‌ای است از راسته لورالس (Laurales) تیره برگ بوها (Lauraceae) از جنس دارچین‌ها (Cinnamomum).

درختچه دارچین درختی است کوچک، همیشه سبز، به ارتفاع ۵ تا ۷ متر که از تمام قسمت‌های آن بویی مطبوع استشمام می‌شود. گلهای آن در فاصله ماههای بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود. برگ این درخت سبز سیر و دارای گلهایی به رنگ سفید است. دارچین بومی سری‌لانکا و جنوب هند است و پوست درختچه آن بعنوان ادویه بکار میرود. در قرون وسطی دارچین برای درمان سرفه، ورم مفاصل و گلودرد استفاده می‌شد.[۱] تحقیقات جدید نیز بر خواص و فواید پزشکی دارچین تاکید دارند. [۱]

نامگذاری[ویرایش]

در هند به‌نام ِ «دالجین» و در اندونزی بنام چوب شیرین یا «کایو مانیس» نامیده میشود.[۲][۳] در بسیاری از زبان‌های اروپائی cinnamon را مشتق از کلمه لاتینی Cannella ومخفف آن Canna ویا Cane بمعنی عصا میدانند. این کلمه از لغت یونانی kinnámōmon گرفته شده است.

تاریخچه[ویرایش]

باتوجه به گستردگی جغرافیائی گونه های مختلف دارچین سابقه پیدایش و نامگذاری آنها نیز متفاوت است. سابقه مصرف و شناسائی آن به مصر باستان و به حدود دوهزار سال قبل از میلاد برمیگردد. اما آنچه که در تاریخ به دارچین چینی مشهور شده در حقیقت نوعی از دارچین بنام Cinnamon Aromaticum یا Cassia است که بومی چین بوده و بصورت درخت ۲۰ ال ۳۰ متری است که از پوست درخت بعنوان دارچین استفاده میشود.[۴] در قسمت های مختلف تورات نیز به مصرف آن توسط موسی پیامبر هم بعنوان غذا و هم برای بوی خوش اشاره شده است.[۵] درنوشته های هرودوت نیز از دارچین بعنوان «چاشنی گرانبها» یاد شده‌است. ورود دارچین به اروپا از دو طریق بندر اسکندریه در مصر و نیز از طریق بازرگانان پرتغالی در قرن ۱۵ و ۱۶ میلادی بوده‌است.

انواع[ویرایش]

دارچین چینی
دارچین خشک شده و آسیاب شده
  • Cinnamomum verum یا دارچین‌اصل یا دارچین سیلانی که پوست داخلی آن مصرف دارد و لطیف و نرم است.
  • C. aromaticum یا دارچین چینی که پوست آن نازک ولی سخت است ولی عطر و طعم آن تند تر از انواع دیگر است.
  • C. burmannii یا دارچین اندونزی.
  • C. loureiroi یا دارچین ویتنامی
دارچین سیلانی چپ
دارچین اندونزی راست

کشت و برداشت[ویرایش]

بعد از دوسال که از کاشت درخت گذشت آنرا از نزدیک زمین قطع کرده و در سال آینده شاخه‌هائی را که از کناره تنه اصلی رشد کرده بریده و پوسته آنرا خارج کرده و بلافاصله خشک میکنند و سپس در قطعات ریز بریده و فروخته میشود. در مورد نوع دارچین چینی از پوست بیرونی استفاده میشود.

ترکیب شیمیائی[ویرایش]

اسانس دارچین

در هر صد گرم پودر دارچین:[۶]

  • آب ۱۰ گرم
  • پروتئین ۴ گرم
  • چربی ۱٫۲ گرم
  • قند ۲٫۲ گرم
  • انرژی ۲۴۷ کیلوکالری
  • کلسیم ۱ گرم

موارد مصرف[ویرایش]

دارچین در بیشتر کشورها به عنوان ادویه، چاشنی غذا و شیرینی‌ها مصرف می‌شود. در ایران کاربرد زیادی در قنادی‌ها به صورت عصاره، اسانس و گَرد دارد. گَرد ِ دارچین در تزئین شُله زرد و هلیم به ویژه غذای نذری استفاده می‌شود.

میزان مصرف[ویرایش]

بعضی از محققان مصرف روزانه 2 تا 4 گرم پودر دارچین را توصیه می‌نمایند و بعضی دیگر معتقدند این مقدار باید بین 1 تا 6 گرم دارچین باشد، با اینحال توجه داشته باشید مصرف بیش از اندازه دارچین می‌تواند مسموم کننده باشد. [۱]

خواص داروئی[ویرایش]

بعضی مطالعات علمی نشان دهنده اثرات ضد ویروسی دارچین میباشد بخصوص بررسی های علمی بر موثر بودن آن در بیماری نقص ایمنی اکتسابی HIV-1 را تاًیید کرده است.[۷][۸] همچنین اثرات ضد دیابت نوع دو در مطالعات علمی گزارش شده است.[۹] در یک گزارش نیز نشان داده شده که ماده استخراج شده از عصاره دارچین خاصیت جلوگیری از بیماری آلزایمر در مدل موش را دارا میباشد.[۱۰] رژیم غذایی پر دارچین می‌تواند اثرات منفی خوراکیهای پرچربی را کاهش دهد.[۱] خواص آرایشی: به عنوان رنگ موی طبیعی استفاده می‌شود و به موها رنگ قهوه‌ای روشن می‌دهد.

ترکیب یک قاشق چایخوری دارچین با سه قاشق عسل ، داروی معجزه گر ریزش مو است. این ترکیب را باید به ریشه‌های مو زد و نیم ساعت زمان داد قبل از شستشو.[نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]

  1. ساذج هندی با نام علمی Cinnamomum tamala گونه‌ای از دارچین‌ها است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «خواص و فواید دارچین». راستینه. 
  2. "Cassia, also known as cinnamon or Chinese cinnamon is a tree which has bark similar to that of cinnamon but with a rather pungent odour," remarks Maguelonne Toussant-Samat, Anthea Bell, tr. The History of Food, revised ed. 2009, p.437.
  3. Horticultural Reviews, Volume 39 By Jules Janick
  4. "The Indians obtained cassia from China" (Toussaint-Samat 2009, p. 437).
  5. in Exodus 30:22-25 where the lover's bed is perfumed with مرّ, aloes, and cinnamon; Proverbs 7:17
  6. مرکز مطالعات کشاورزی آمریکا
  7. Benencia, F.; Courrèges, M.C. (2000). "In vitro andin vivo activity of eugenol on human herpesvirus". Phytotherapy Research 14 (7): 495–500. doi:10.1002/1099-1573(200011)14:7<495::AID-PTR650>3.0.CO;2-8. PMID 11054837. 
  8. Premanathan, M; Rajendran, S; Ramanathan, T; Kathiresan, K; Nakashima, H; Yamamoto, N (2000). "A survey of some Indian medicinal plants for anti-human immunodeficiency virus (HIV) activity". The Indian journal of medical research 112: 73–7. PMID 11094851. 
  9. NIH data
  10. Frydman-Marom, Anat; Levin, Aviad; Farfara, Dorit; Benromano, Tali; Scherzer-Attali, Roni; Peled, Sivan; Vassar, Robert; Segal, Daniel et al. (2011). "Orally Administrated Cinnamon Extract Reduces β-Amyloid Oligomerization and Corrects Cognitive Impairment in Alzheimer's Disease Animal Models". In Dawson, Ted. PLoS ONE 6 (1): e16564. doi:10.1371/journal.pone.0016564. PMID 21305046.  Unknown parameter |pmc.= ignored (help);