بهار نارنج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شکوفه نارنج (بهارنارنج)

بهار نارنج، شکوفه درخت نارنج است که در عطرسازی و ساختن اسانس، انواع نوشیدنی‌های فصلی و عرقیجات و تهیه مربا، گز، سوهان و ... کاربرد بسیار دارد.[۱]

بزرگترین تولیدکنندگان بهارنارنج ایران، شهرهای استان مازندران مانند ساری[۲] و بابُل[۳] و نیز شهر شیراز[۴] هستند.

بهار (گل) درخت نارنج در فصل بهار

خواص دارویی[ویرایش]

  • مهم‌ترین خاصیت دارویی عرق بهار نارنج تأثیر آن روی سیستم عصبی بدن است. عرق بهار نارنج آرامش‌بخش و ضد هیجانات دستگاه عصبی است و سردردهای عصبی و میگرنی را کاهش می‌دهد.
  • عرق بهار نارنج در تقویت معده بسیار مؤثر است و تپش نامنظم قلب، تشویش و اضطراب را از بین می‌برد.
  • برای کنترل تشنج‌ها و حمله قلبی هم عرق بهار نارنج را توصیه می‌کنند.
  • اگر مشکل کم‌خوابی یا بی‌خوابی دارید، حتماً پیش از خواب، مقداری عرق بهار نارنج یا چای آن را بنوشید.
  • اشتها آور و ضد سرفه است.
  • برای درست کردن چای بهار نارنج، کافی است ۱۰ گرم از گل بهار نارنج را در دو لیوان آب‌جوش به مدت ۲۰ دقیقه بجوشانید. سپس آن را صاف کرده و همراه با یک قاشق سوپ‌خوری عسل میل کنید.
  • با خوردن این چای، خواب خوش و آرامی خواهید داشت.[۵]

آیین بهار نارنج[ویرایش]

آیین سنتی عرق‌گیری بهار نارنج، از جمله آیین‌های سنتی مازندرانی‌ها از دیرباز بوده و است. هر ساله با فرا رسیدن اردیبهشت ماه، جشنواره ملی بهار نارنج به صورت نمادین در استان مازندران برگزار می‌شود.[۶][۲]

این آیین در شورای عالی ثبت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور، با عنوان جشنواره ملی بهار نارنج، به ثبت ملی رسیده و دبیر خانه دائمی این جشنواره در بابل دایر شده است.[۷] هر ساله چند صد مقاله به این جشنواره فرستاده می‌شود و مورد بررسی قرار می‌گیرد.[۸]

منابع[ویرایش]