کرفس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کرفس گیاهی است با نام علمی Apium graveolens. این گیاه در آشپزی کاربرد داردو ارتفاع آن تا یک متر میرسد.
کرفس دارای مواد معدنی منیزیوم و پتاسیم میباشد که برای آرامش اعصاب و بیماریهای روحی نظیر (Vertigo) مفید میباشند. کرفس همچنین دارای مقدار زیادی ویتامینهای K و C میباشد که آنتی اکسیدان بوده، موجب کاهش تورم سلولهای بدن، سم زدایی و مبارزه با روماتیسم و بیماریهای سرطانی میگردند.[۱]
کرفس از معدود گیاهانی است که میتوان آن را همزمان با میوه ها و گیاهان دیگر مصرف کرد و باعث مشکل هضم نمیگردد .مثلاً با آب انگور و سیب (برای مبارزه با روماتیسم)، با زنجفیل (برای مبارزه با میگرن و سردرد) و با لیمو ترش (برای مبارزه با سرما خوردگی و قند بالای خون). کرفس مقدار کمی کالری ولی مقدار زیادی فیبر (الیاف غذایی) دارد که اگرچه هضم کامل آنرا سخت میکند، اما آن را از معدود غذاهایی میکند که کالری منفی دارند (Negative Calories) و باعث کمبود اشتها و کاهش وزن میشوند. کرفس و یا تخم کرفس هم عضلات را منبسط (Relax) میکنند (مانند عضلات جداره رگها) و هم مدر (Diuretic) میباشند و به این واسطه متخصصین تغذیه بر اين عقيده اند كه كرفس بهترين ماده غذايی برای مبارزه با مشکلات کلیه و مثانه، نظیر عفونت مجاری ادرار، نقرص (اسيد اوريك بالا)، سنگ کلیه و همچنین فشار خون بالا میباشد.
[ویرایش] منابع
- ↑ کرفس گیاهی معجزه آسا (فارسی). وبگاه کدوم دات کام (در تاریخ بهمن ۱۳۸۷). بازدید در تاریخ بهمن ۱۳۸۷.
