رازک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رازک
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: گل سرخ
تیره: شاهدانگان
سرده: رازک‌ها
گونه: H. lupulus
نام علمی
Humulus lupulus
L.

رازَک (به عربی: حشيشه الدينار) گیاهی دارویی است. کاربرد آن بیشتر در ساخت آبجو است. رازک از راستهٔ گل سرخ (Rosales) و تیرهٔ شاهدانگان (Cannabaceae)، جنس رازک‌ها (Humulus) است.

مشخصات[ویرایش]

رازک گیاهی علفی، چندساله و بالا رونده با ریشه‌ای عمیق و منشعب است. این گیاه دو پایه (نر و ماده) بوده و اعضای آن پوشیده از تارهای خشن است. برگ‌های گیاه، متقابل، دندانه دار و مرکب از ۳ تا ۵ لوب نامساوی است. گل‌های نر به صورت مجتمع و خوشه‌ای از بغل برگها می‌رویند. گل‌های ماده، به صورت مخروطی بیضی شکل و به رنگ سفید مایل به حنایی می‌باشند. قسمت مورد استفاده گیاه، مخروط‌های ماده (گل‌های ماده) آن است که دارای بوی معطر و مطبوع با طعم تلخ است. این گیاه بیشتر در نواحی شمال ایران از جمله گرگان، چالوس، تنکابن، رشت، لاهیجان و آستارا می‌روید.[۱]

خواص درمانی[ویرایش]

درمان بی خوابی. آرام کننده تمایلات جنسی. اشتها آور. تقویت معده. مسهل، ضد عفونی کننده می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

Hop mannelijke bloeiwijze Humulus lupulus male plant.jpg

منابع[ویرایش]