گل گاوزبان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گیاه گل گاو زبان به عنوان یکی از غنی ترین منابع اسیدهای چرب اصلی بشمار میرود بطوریکه از آن به عنوان غنی ترین منبع شناخته شده برای (Gamma Linoenic Acid(GLA در نزد بشر معرفی شدهاست.گل گاوزبان یک گیاه علفی یک سالهاست که از اردیبهشت تا شهریور گل میدهد [۱]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] نحوه استفاده
به صورت دم کرده مصرف میشود و برخی مقداری فندق هم با آن مصرف میکنند.
[ویرایش] گیاه شناسی
گاوزبان گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع ساقه آن تا ۶۰ سانتیمتر میرسد ساقه آن شیار دار و خاردار میباشد. برگ های این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است. گلهای آن به رنگ آبی ، سفید و بنفش میباشد.
گاوزبان احتمالا از شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه، نواحی شمال آفریقا و قسمت هایی از خاورمیانه می روید. گل، برگ و سرشاخه های گلدار آن به مصرف دارویی میرسد.
[ویرایش] خواص داروئی
گاو زبان از نظر طب قدیم ایران سرد است.
۱)گل گاو زبان و برگ های تصفیه کننده خون است.
۲)آرام کننده اعصاب است.
۳)عرق آور است.
۴)ادرار آور است.
۵)کلیهها را تقویت میکند.
۶)سرماخوردگی را برطرف میکند.
۷)برای از بین بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنید.
۸)در درمان برونشیت موثر است.
۹)بی اختیاری دفع ادرار را درمان میکند.
۱۰)التهاب و ورم کلیه را درمان میکند.
۱۱) در درمان بیماری سرخک و مخملک مفید است.
۱۲)ضماد برگ های گاو زبان برای رفع ورم موثر است.
۱۳)برگهای گاوز بان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید.
۱۴)برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدر زیادی ویتامین C میباشد و در بعضی از کشورها آنرا داخل سالاد می ریزند.
[ویرایش] منبع
