گلنار

گلنار و به عربی: جلنار گویند. در کتب طب سنتی از انار با نام عربی رمان نام برده شده‌است. به فرانسوی: Grenade و به انگلیسی: Pomegrenate نیز گفته شده‌است. انار میوه درختی است که درخت آن را درخت انار و به فرانسوی: Grenadier و به انگلیسی: Pomegrenate tree گویند. گیاهی است از خانواده Puniaceae یا Granataceae، نام علمی آن Punica granatum می‌باشد.

گل انار یا همان گلنار، البته نمونه فوق گل انار میوه‌ده (مثمر) است.

گلنار فارسی

و او غیر گل انار مثمر (میوه دار) است. اگر چه در جمیع افعال مشابه یکدیگرند. در دویم سرد و خشک و قابض و رادع و مجفف و مقوی اعضاء و جهت اسهال دموی (اسهال خونی) و صفراوی و رطوبی و زلق‌الامعاء و سحج (پوسته اندازی روده) و قرحه امعاء و نزف‌الدم هر عضو و نفث‌الدم و جرب و حکّه و منع ریختن مواد به معده نافع و ضماد او جهت بدبوئی زیر بغل و التیام جراحات و منع ثراید اورام و سقوط موی و سنون و مضمضه او با سرکه جهت بدبوئی دهان و استحکام لثه و اسنان (دندان‌ها) و قلاع (کرم دندان) موثر و مصدِّع (سر درد آور) و مصلحش کتیرا و قدر شربتش تا دو درهم و بدلش بوزن او پوست انار است و از خواص اوست که چون روز چهارشنبه وقت طلوع آفتاب یک عدد غنچه نشگفته او را صاحب رمد (آب ریزش چشم) و معتادین آن از درخت به دهن جدا کرده فرو برد تا یک سال رمد نکشد و از مجربات شمرده‌اند.

با آب بارهنگ برای زخم آلت تناسلی مرد و با سرکه برای باد سرخ بسیار نافع است.

منابع

کتاب‌ها

• میرحیدر، حسین. معارف گیاهی. ج. ۲. چاپ اول. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۳. ۶۴۷. 
• مومن حسینی، محمد. تحفه حکیم مومن. تهران: کتاب فروشی مصطفوی. ۳۷۶.