شاهتره
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| شاهتره | |
|---|---|
 |
|
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| دسته: | گیاهان گلدار |
| رده: | دولپهایها |
| راسته: | راسته گلهای ساعت |
| تیره: | شاهترگان |
| سرده: | Fumaria |
| گونه: | F. officinalis |
| نام علمی | |
| Fumaria officinalis L. |
|
شاهتره (Fumaria officinalis) گیاهی از تیره شاهترگان (Fumariaceae)، علفی یکساله با ساقهای شکننده کوتاه و شاخه دار است.[۱]
دارای گلهای نامنظم و برگهای بریدهاست که چون با دست نرم کنند بوی دود میدهد. در طعم او تلخی است.[۲] در ایران این گیاه اغلب در دامنه های زاگرس بخصوص در دشت های اقلید یافت میشود.در گویش عام به شاطره نیز شناخته میشود.
[ویرایش] خواص دارویی
اشتهاآور، تصفیه خون، تب بر، برطرفکننده بیماریهای پوستی، ضد جوش و حساسیت.[۳]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
- ↑ نوشتاری از بهمن فصیحی، برگرفته از وبگاه مغان ارس (برداشت آزاد با ذکر منبع)
- ↑ گیاهشناسی گل گلاب ص ۲۱۲.
- ↑ نوشتاری از بهمن فصیحی، برگرفته از وبگاه مغان ارس (برداشت آزاد با ذکر منبع)
 |
این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
