کافور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کافور مادهای مومی، سفید و یا شفاف و جامد که دارای بوی بسیار قوی میباشد. کافور صمغ درختی بنام camphor laurel میباشد. این درخت همیشه سبز در آسیا و به خصوص در جزیره برنئو و فرمز وجود دارد. درخت کافور تا ۳۵ متر رشد میکند و ماده کافور در اکثر نقاط آن یافت میشود. کافور درختی است همیشه سبز و از شاخه و برگ بسیار برخوردار است دارای گلهایی به رنگ سفید میباشد و میوهای قرمز رنگ بسیار شبیه به میوه دارچین دارد. [۱]
کلمهٔ کافور کلمهای مالایی است. و در مالزی به کافور، کاپور باروس میگویند که معنای گچ باروس میدهد. باروس نام بندری در سوماترا اندونزی میباشد که در آنجا کافور تجارت میشدهاست.
از کافور امروزه به عنوان نرم کننده نیترات سلولز، دافع حشرات، و مومیایی وهمچنین در آتش بازی و دارو سازی نیز استفاده میشود. در زنجیره غذایی مردم آسیا به عنوان چاشنی در شیرینی استفاده میشود. در باور مردم عامیانه مار و سایر خزندگان از بوی کافور میترسند.
