گلاب
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گلاب (به ضم گاف) عرقی است که از گل به خصوصی به نام گل محمدی و یا «گل گلاب» می گیرند. به دلیل تقاضای بیشتر صنعت عطرسازی برای روغن گل، گلاب محصول جانبی نسبتاً ارزان قیمتی حساب می شود.
گلاب دارای طعم و بوی متمایزی است و در بعضی غذاهای کشورهای آسیایی استفاده می شود. در ایران در بستنی، چای و شیرینیها مورد استفاده زیادی دارد.
گلاب برای اولین بار در ایران قدیم از تقطیر گل رز به دست آمد.
ایرانیان از نخستین کسانی هستند که ازدوران بسیار دور به ویژه گی های خوراک و درمانی گل سرخ پی برده اند ، رنگ و بوی خوش آن آرامش دهنده دلها و گلبرگ های سرخابی فامش همواره زینت بخش سفره های رنگارنگ ما و جهانیان بوده است .در کاشان صدها سال است که گل سرخ ، گل محبوب و دوست داشتنی مردم و کشاورزان بوده و هست و هیچ گلی به اندازه گل محمدی در سرودههای سرایندگان ستایش نشده است . در حال حاضر گلستان های گل محمدی دومین محصول باغی شهرستان از لحاظ وسعت سطح زیر کشت می باشد. وکارگاههای گلابگیری سنتی و صنعتی گل محمدی به ایجاد اشتغال مولد و تولید فراورده های گل برای عرضه به بازار های داخلی و ویژه صادرات به بازارهای جهانی فعال هستند . از طرفی سالانه میلیون ها نفر از دوست داران گل سرخ داخل و خارج کشور از مراسم گل چینی و گلاب گیری آن شهرستان بازدید می نمایند. سازگاری مناسب گل محمدی با آب و هوای مناطق کوهستانی و مرتفع شهرستان موجب توسعه گلستان ها و فرهنگ و هنر و تمدن دیرینه گلابگیران موجب ایجاد کارگاههای گلابگیری سنتی و صنعتی برای تولید و عرضه فراوردهها ی گل سرخ به بازارهای داخلی و خارجی گردیده است .در اینجا می توانید مقایسه ای داشته باشید بر انواع محصولات بدست آمده از گل محمدی در دیگر کشورهای جهان و تا حدودی تفاوت قیمت این محصول را با توجه به کشور سازنده بررسی کنید.
