تخیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Imagination-Warner-Highsmith.jpeg

تخیل[۱] یا پِنداشت یا پِندارِش یا پِنداره روایتی است که در ذهن انسان پردازش شده و غالباً با واقعیت مغایرت دارد.

نظریه ای وجود دارد که شروع تکامل انسان و چیرگی اش بر گونه‌های دیگر را به زمانی ارجاع می‌دهد که آدمی شروع به تخیل کردن نمود سند این که انسان نخستین دارای تخیل بوده‌است، دیوار نگاره‌های کشف شده از غارهایی است که انسان نخستین برای سکونت برگزیده بوده‌است. (Cave man:documentary film by bbc)/ref>> همچنین موجوداتی همچون اژدها و جن و پری و دیو و … که از دیرباز در داستان‌ها و افسانه‌هایی همچون شاهنامه یا در کتب مقدس آمده‌اند گواهان این همراهی کهن تخیل و آدمی می‌باشند.

افسانه‌های تخیلی افسانه‌هایی هستند که در آن از عناصر غیرواقعی و غیرعادی استفاده شده.

داستان نویسان با استفاده از تخیل، داستان را به ابرمتن جذابی تبدیل می‌کنند تا خواننده جذب داستان شود.[نیازمند منبع]

تخیل و تجسم زیربنای اصلی ولازمهٔ خلق آثار هنری مختلف و نیز فراگیری دانش وعلومی چون ریاضیات و هندسه و فیزیک و … نهایتاً دستیابی به دستاوردهای صنعتی و تکنولوژیک می‌باشند.

منابع[ویرایش]

  1. «تخیل» [روان‌شناسی] هم‌ارزِ «imagination»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حداد عادل، «فارسی»، در دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸ (ذیل سرواژهٔ تخیل) 

پیوند به بیرون[ویرایش]