دیوید لوئیس (فیلسوف)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دیوید لوئیس (فیلسوف)
زادهSeptember 28, 1941
اوبرلین، اوهایو، اوهایو
درگذشتهOctober 14, 2001 (aged 60)
پرینستون، نیوجرسی، نیوجرسی
دوره20th-century philosophy
منطقهفلسفه غربی
مکتبفلسفه تحلیلی
مهمترین علایقمنطق • زبان • متافیزیک
معرفت‌شناسی • فلسفه اخلاق
ایده‌های اصلیPossible worlds • Modal realism • Principal principle • دیوید هیوم فرارویدادگی • Lewis's Generalization
دانشگاهکالج سوارثمور
دانشگاه آکسفورد
دانشگاه هاروارد

دیوید لوئیس (به انگلیسی: David Lewis) (زادهٔ ۱۹۴۱ ـ درگذشت ۲۰۰۱) از بزرگ‌ترین فیلسوفان تحلیلی نیمه دوم قرن بیستم است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او در سال ۱۹۶۷ در دانشگاه هاروارد شاگرد کواین بود و در همین‌جا بود که برای نخستین بار با جان اسمارت (فیلسوف استرالیایی و از بنیانگذاران نظریه این همانی) ملاقات کرد و با استرالیا مرتبط شد.

اندیشه[ویرایش]

او با نظریه واقع گرایی موجهه (modal realism) معروف است اما در فلسفه زبان، فلسفه ذهن، متافیزیک، معرفت‌شناسی و منطق فلسفی هم تأثیر بسزایی داشته‌است.

یکی از معروف‌ترین و بحث انگیزترین نظریات او این است که تعداد نامحدودی از «جهان‌های ممکن» انضمامی و از لحاظ علّی مستقلی وجود دارند که جهان ما تنها یکی از آنها است.

او در فلسفه ذهن، استدلالی برای این همانی ذهن و مغز مطرح کرد که بر اصل صرفه جویی (تیغ اکام) مبتنی نیست، بلکه بر پایه «تعدی این همانی» (قیاس مساوات) استوار است.

او همچنین با صورت دادن آزمون فکری «درد دیوانه و درد مریخی» اشکالی را بر فیزیکالیسم مطرح می‌کند و با تقریر خودش از نظریه این همانی سعی می‌کند به این اشکال پاسخ دهد.

منابع[ویرایش]