پیتر استراسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیتر استراسن
P. F. Strawson.jpg
زاده ۲۳ نوامبر ۱۹۱۹
ایلینگ، West London
درگذشته ۱۳ فوریه ۲۰۰۶ میلادی (۸۶ سال)
London
دوره فلسفه معاصر
منطقه فلسفه غربی
مکتب فلسفه تحلیلی
مهمترین علایق فلسفه زبان • فلسفه ذهن
ایده‌های اصلی Ordinary language philosophy, the distinction between sortal and characterising universals
دانشگاه St John's College, Oxford

سِر پیتر فردریک استراسن (به انگلیسی: Peter Fredrick Strawson) (۲۰۰۶–۱۹۱۹)، که معمولاً از او به صورتِ پی. اف. استراسن یاد می‌شود، فیلسوفی بریتانیایی و استاد دانشگاه آکسفورد بود. شهرت اولیهٔ استراسن بابت نقد او (۱۹۵۰) بر نظریهٔ وصف‌های راسل بود. مقالهٔ او با عنوان «آزادی و انزجار» (۱۹۶۲) از آثار کلاسیک در بحث جبرگرایی و اختیار است.

آثار[ویرایش]

  • On referring (1950), Mind, 59: 320-344.
  • (with H.P. Grice) (1956) In defense of a dogma. The Philosophical Review, 65: 141-158).
  • (1959) Individuals. Methuen.
  • (1962) Freedom and resentment. Proceedings of the British Academy, 48: 1-25
  • (1966) The Bounds of Sense. Methuen.

دربارهٔ استراسن[ویرایش]

  • L.E. Hahn, ed. (1998). The Philosophy of P.F. Strawson. Open Court.
  • Paul Snowdon (2015). Peter Fredrick Strawson. Stanford Encylopedia of Phlosophy.