مایکل دامت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مایکل دامت (۲۸ ژوئن ۱۹۲۵ - ۲۷ دسامبر ۲۰۱۱) فیلسوف تحلیلی بریتانیایی بود.[۱][۲]

زندگی[ویرایش]

وی یکی از اعضای بنیان گزار کمیته ادغام نژادی آکسفورد در سال ۱۹۶۵ بود. مشغولیت های فلسفی اصلی دامت منطق، زبان و ریاضیات بود و وی در مورد نوشته های ریاضی دان آلمانی قرن نوزدهم، گوتلوب فرگه، مرجع محسوب شد. فرگه تلاش می کرد ثابت کند که منطق صوری می تواند بر تمام حقایق ریاضی حاکم باشد.

دامت به ویژه برای کارش روی حقیقت و معنا و استلزامات آنها برای مباحثه میان رئالیزم و آنتی رئالیزم – اصطلاحی که وی در موردش به طور گسترده نوشت و به توضیح و معرفی آن کمک کرد- شناخته شده است. دامت هم چنین مرد خانواده بود و در زمینه کارت های تاروت هم مرجع به حساب می آمد. همسر او، آن، در بسیاری از پروژه های تالیفی اش با او همکاری کرد.

دامت در سال ۱۹۴۳ برای تحصیل تاریخ در آکسفورد بورسیه شد، اما در همان سال برای خدمت سربازی فراخوانده شد و برای خدمت به ادینبورگ رفت. در آنجا به تحصیل برای کشیش شدن در دانشگاه ادینبورگ پرداخت و در سال ۱۹۴۴ وارد کلیسا شد. وی در طول عمرش کاتولیکی مومن باقی ماند و در مورد بسیاری از مشکلات کلیسای کاتولیک در مجلات دینی مطالبی نوشت.

وی سپس به هند و مالایا اعزام شد و سپس به آکسفورد بازگشت تا فلسفه، علوم سیاسی و اقتصادی بخواند. دامت باقی عمرش را در آکسفورد سپری نمود و در سال ۱۹۷۹ به مقام استادی منطق رسید که تا سال ۱۹۹۲ که بازنشته شد آن را حفظ نمود. وی به سرعت شهرت جهانی کسب کرد و مقام استاد مهمان را در دانشگاه های استانفورد، مینه سوتا، پرینستون و پست سخنران ویلیام جیمز را در دانشگاه هاروارد به دست آورد.

دامت اولین کتابش، فرگه و فلسفه زبان، را در سن ۵۰ سالگی منتشر نمود و برای تحقیقاتش مورد تحسین همکارانش قرار گرفت.

علاقه وی به مسائل بشردوستانه منجر به این شد که در سال ۱۹۵۸ همراه با همسرش موسسه روابط نژادی را تاسیس نمایند. آنها در دهه شصت برای جلوگیری از اخراج مهاجران آسیایی و هندی فعالیت های زیادی نمودند. آنها حتی یک بار توسط پلیس دستگیر شدند ولی تبرئه گشتند. وی به داستان های علمی تخیلی و موسیقی جاز علاقه داشت. وی هم چنین برای حفظ زبان انگلیسی از هیچ تلاشی فروگذار نمی کرد.

دامت در سال ۱۹۹۲ بازنشته شده و در سال ۱۹۹۹ برای «خدماتش به فلسفه و عدالت نژادی» مقام سر (شوالیه) را دریافت نمود. وی در سال ۱۹۹۴ جایزه لاکاتوس را در فلسفه علم دریافت نمود.

آثار[ویرایش]

Notable articles and exhibition catalogs include "Tarot Triumphant: Tracing the Tarot" in FMR, (Franco Maria Ricci International), January/February 1985; Pattern Sheets published by the International Playing Card Society; with Giordano Berti and Andrea Vitali, the catalogue Tarocchi: Gioco e magia alla Corte degli Estensi (Bologna, Nuova Alfa Editorale, 1987).

  • On the written word:
    • Grammar and Style (Duckworth, 1993)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]