تصمیم‌گیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تصمیم گیری به فرایندهای ذهنی (شناختی) گفته می‌شود که به انتخاب یک اقدام در میان اقدامات جایگزین می‌انجامند. تصمیم‌گیری در دو نوع تجویزی و توصیفی تعریف می‌گردد.[۱]

دانیل کاهن من برنده جایزه نوبل علم اقتصاد در سال ۲۰۰۲ میلادی، در کتاب خود تحت عنوان Thinking, Fast and Slow[۲] به بررسی جنبه‌های توصیفی تصمیم‌گیری پرداخته است.

انواع تصمیم گیری[ویرایش]

تصمیم گیری را بر اساس فاکتورهای گوناگونی می‌توان تقسیم بندی نمود، ولی به طور کلی می توان از سه دیدگاه زمان؛ پیچیدگی و میزان تفکر بر آن نگاه کرد که هر یک از این سه دسته خود شامل موا ردی به شرح زیر می باشند:[۳]

بر اساس زمان

  • فوری
  • تأخیری
  • تقدیری

بر اساس پیچیدگی

  • ساده
  • پیچیده

بر اساس میزان تفکر

  • احساسی
  • منطقی
  • مشار کتی

انواع تصمیم های مدیریتی را می توان به عادی، اضطراری، استراتژیک و عملیاتی تقسیم کرد.

الگوی کلاسیک بهترین طرز تصمیم گیری[ویرایش]

  • تحلیل موقعیت یا مسئله
  • شناسایی چند راه حل مناسب
  • انتخاب راه حل مناسب
  • در میان گذاشتن راه حل مناسب با مخاطبان
  • تجزیه و تحلیل نتایج ناشی از راه حل

جستار های وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. بیزرمن <http://www.hbs.edu/faculty/Publication%20Files/08-102.pdf بایگانی‌شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine>
  2. Kahneman, Daniel (2011). Thinking, fast and slow. Farrar. ISBN 978-1-4299-6935-2.
  3. «تصمیم‌گیری مؤثر چیست». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ نوامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۹.