سید ابوالقاسم خویی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| تولد | نیمه ماه رجب ۱۳۱۷ (قمری) خوی ، آذربایجان غربی |
| مرگ | ۱۷ مرداد ۱۳۷۱ (سن:۹۲ سال) نجف , |
| مذهب | اسلام |
| فرزندان | ۷ فرزند پسر و ۵ فرزند دختر |
| پیشه | فقیه و مرجع تقلیدشیعه |
سید ابوالقاسم خویی (زاده نیمه ماه رجب ۱۳۱۷ (قمری) در خوی، استان آذربایجان غربی ـ ۱۷ مرداد سال ۱۳۷۱ در شهر نجف) از فقها و مراجع عالی تقلید شیعه دارای درجه ی آیت اللهی از حوزه ی علمیه است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگی و تحصیلات
او به همراه پدر به منظور تحصیل علوم دینی به نجف که در آن زمان بزرگترین حوزه علمیه جهان اسلام به حساب میآمد، رفت. وی در سالهای تحصیل در حوزه علمیه نجف از شاگردان مهدی مازندرانیمقالههای نیازمند یادکرد [نیازمند مدرک]، ضیاء الدین عراقیمقالههای نیازمند یادکرد [نیازمند مدرک]و محمدحسین نائینی[۱] بود.
او در حوزههای مختلف علوم حوزوی صاحب رای و اندیشهاستمقالههای نیازمند یادکرد [نیازمند مدرک] که از آن جمله میتوان به بحثهای گسترده وی در علوم فقه و اصول اشاره کرد.مقالههای نیازمند یادکرد [نیازمند مدرک]
[ویرایش] فرزندان
آبت الله خوئی ۷ فرزند پسر و ۵ فرزند دختر داشت . فرزند بزرگتر ایشان آبت الله سید جمال خوئی از فضلای حوزه نجف بشمار میرفت که درطول سالیان دراز درکنار پدر تلاش کرد وعلاوه بر شاگردی نزد پدر خود نیز تدریس میکرد.
[ویرایش] شاگردان
ابوالقاسم خویی شاگردان بسیاری را از کشورهای مختلفی چون ایران ، کویت ، پاکستان ، سوریه ، لبنان ، بحرین ، هند ، افغانستان ، آفریقا ، خاور دور و عراق تربیت کرد. وی در تمام طول عمر خویش به عده معدودی از شاگردان خود اجازه اجتهاد داد. از برجسته ترین کسانی که ایشان شخصا به وی مدرک اجازه اجتهاد داد میرزاعلی فلسفی بود
از شاگردان ایرانی او میتوان به میرزامحسن کوچه باغی تبریزی، سید محمد صادق روحانی، میزا جواد آقا تبریزی، حسین وحید خراسانی ، سید هاشم غضنفری خوانساری، عبدالکریم حقشناس، سید جلالالدین فقیه ایمانی و از شاگردان ایشان در دیگر کشورها ازمحمداسحاق فیاض ، سید محمد حسین فضل الله ، آصف محسنی ، علاءالدین بحرالعلوم، محمد باقر صدر و علی سیستانی اشاره کرد.
[ویرایش] آثار
از وی کتب بسیاری در موضوعات مختلف علوم اسلامی بجا ماندهاست که از میان آنها میتوان به کتابهایی چون: اجود التقریرات در اصول فقه ، البیان فی علم التفسیر در تفسیر قرآن ، نفحات الاعجاز فی علوم القرآن ، منهاج الصالحین فی بیان احکام الفقه که تا کنون بیست و هشت بار تجدید چاپ شدهاست ،مقالههای نیازمند یادکرد [نیازمند مدرک] مناسک الحج و توضیح المسائل اشاره کرد.
وی همچنین در علم رجال به نگارش کتابی در بیست و چهار مجلد با عنوان «معجم رجال حدیث و تفصیل طبقات رواه» پرداخت
ایشان نظریهٔ ولایت مطلقه فقیه متعلق به سید روحالله خمینی را یک «بدعت عاری از هرگونه پشتوانه در قوانین و حکمت شیعی» میدانستند.[۲][۳][۴]
[ویرایش] منابع
- ↑ سید محسن امین. «فصل کتاب». اعیان الشیعه. تحقیق سید محسن امین. چاپ اول، بیروت: دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶، ISBN 964-371-348-2، ج ۶، صفحه ۵۵.
- ↑ احیای تشیع. ولی نصر. ۲۰۰۶. ISBN 0393062112. ص۱۲۵ و ص۱۴۴
- ↑ اعراب شیعه: مسلمانان از یاد رفته. گراهام فولر. ۲۰۰۱. ISBN 0312239564. انتشارات پالگریو مک میلن.
- ↑ دانشنامه بریتانیکا. نسخه ۱۹۹۳. ص۶۹. ISBN 0852295855

