حجر (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابراهیم سورهٔ حجر نحل
شمارهٔ کتابت: ۱۵
جزء : ۱۴
نزول
شمارهٔ نزول:
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۹۹
تعداد کلمات:
تعداد حروف:

سورهٔ حِجْر سورهٔ ۱۵‌ام قرآن است، ۹۹ آیه دارد و از سوره‌های مکی قرآن می‌باشد. علت نام‌گذاری آن نام بردن از سرزمین مردم ثمود به پیامبری صالح در آیه ۸۰ این سوره است، که آن‌ها را مردم سرزمین حِجْر نامیده است.[۱] همانند دیگر سوره‌های مکی، محتوای این سوره پیرامون معارف اساسی اسلام است مانند: تشویق به مطالعه در مورد مبداء جهان، معاد و جهان آخرت، اهمیت قرآن، داستان آفرینش آدم، و داستان‌های اقوام پیشین و پیامبران آنان مانند مردم ثمود و عبرت‌هایی که از سرگذشت آنان می‌توان آموخت.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. گلستان قرآن
  2. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 11. دارالکتب الاسلامیه, 1374. ص 3-4سوره حجر، مقدمه 

پیوند به بیرون[ویرایش]