رعد (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
 یوسف سورهٔ  رعد  ابراهیم
شمارهٔ کتابت: ۱۳
جزء : ۱۳
نزول
شمارهٔ نزول: ۹۶
محل نزول: مكه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۴۳
تعداد کلمات: ۸۴۵
تعداد حروف: ۳۶۶۷

سوره رعد سوره ۱۳ از قرآن است و ۴۳ آیه دارد.

این سوره در مکه نازل شده و در آن به نکات زیادی اشاره گردیده است، از جمله مطالبی پیرامون، عظمت قرآن، توحید، آفرینش آسمانها و زمین، تسخیر ماه و خورشید، آفرینش میوه‌ها و گیاهان، معاد و عدل الهی، مسئولیت مردم، وفای به عهد و صله رحم، صبر و ترک انتقام‌جویی، کسب آرامش واقعی در پرتو ایمان به خدا و سرنوشت شوم مخالفان انبیا.(محسن قرائتی)

سوره مورد بحث، سیزدهمین سوره قرآن است و شماره آیات آن از 43 تجاوز نمی‌کند و در مورد نزول آیات آن در مکه یا مدینه میان مفسران اختلاف وجود دارد، ولى دقت در مضامین آیات آن، که خود یکى از طرق شناسایى مکى و مدنى بودن سوره‌هاست، روشن مىسازد که آیات آن مکى است؛ زیرا در این سوره درباره موضوعاتى بحث و گفتگو شده است که تنها محیط مکه ایجاب مىکرد چنین بحث‌هایى مطرح شود. براى نمونه کافى است آیه پنجم و هفتم آن را بررسى کنید؛ زیرا خداوند در آیه پنجم، گفتار منکران معاد را نقل مىکند و مىگوید: تعجب از گفتار کسانى است که مىگویند: <آیا ما پس از خاک شدن بار دیگر زنده مىشویم»(کانون گفتگوی قرآنی)

یکى از مزایاى سوره، بیان سنن آفرینش و اسرار پیچیده خلقت است. در این سوره از روى نظام آفرینش و یک سلسه قوانین طبیعى و رموز جهان هستى، با بیانى متین و تعبیرى استوار، پرده برداشته شده که با آخرین تحولات و حقایق ثابت علمى، کاملاً موافقت دارد و چنین شرح و بسط و عنایت کاملى به بیان حقایق و سنن جهان آفرینش از خصایص این سوره است. از این نظر، این سوره در قرآن مانندى ندارد و آیات مربوط به این قسمت را باید از <معجزات علمى» قرآن شمرد که شرح و تفسیر آنها کاملاً درخور دقت و اهمیت است و در حقیقت از دلایل رسالت پیامبر گرامى به شمار مىرود. از این بیان، هدف سوره نیز روشن شد؛ زیرا هدف سوره به گواهى مضامین آیات آن، تشریح دلایل توحید و طرح براهین یگانگى وى، که اساس دعوت پیامبر را تشکیل مىدهد، مىباشد و در نتیجه، اثبات رسالت پیامبر و آسمانى بودن کتاب اوست. از این جهت در آغاز و پایان سوره، صحت رسالت و حقانیت کتاب وى مورد عنایت قرار گرفته است. در خلال سوره به مناسبت‌هایى درباره پاره‌اى از موضوعات، سخن به میان آمده و براى مجسم ساختن منظره مبارزه حق و باطل و سرانجامِ این مبارزه دایمى، مثال بسیار جالبى زده شده که در محل خود به تفسیر آن خواهیم پرداخت و در اواخر سوره، رشته سخن به موضوع <بداء» و <کتاب محو و اثبات» کشیده شده که خود آن، یکى از معارف ممتاز عقلى قرآن است.(کانون گفتگوی قرآنی)