مسد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره مسد در مکه نازل شده و دارای ۵ آیه است.

کلمه مسد به معنی ریسمانی بافته شده از لیف خرما است.


 نصر سورهٔ  مسد  اخلاص
شمارهٔ کتابت: ۱۱۱
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۶
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۵
تعداد کلمات: ۲۶
تعداد حروف: ۱۰۴

نام‌ها[ویرایش]

نام دیگر سوره تبت است.

متن سوره و همرا با ترجمه[ویرایش]

بسم الله الرحمن الرحیم

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ ﴿١﴾ مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ ﴿٢

سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ ﴿٣﴾ وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ﴿٤﴾

فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ﴿٥﴾


به نام خدا كه رحمتش بىاندازه است‌و مهربانىاش هميشگى. نابود باد قدرت ابولهب ، و نابود باد خودش ؛«1» ثروتش و آنچه از امكانات به دست آورد چيزى [از عذاب خدا را كه در دنيا عذاب استيصال است] از او دفع نكرد .«2» به زودى در آتشى زبانه‌دار درآيد ؛«3» و [نيز] همسرش كه هيزمكش است [در آتش شعله‌ور وارد شود . ] «4» [همان كه] بر گردنش طنابى تابيده از ليف خرماست .«5»

نزول[ویرایش]

این سوره که تقریباً در اوائل دعوت آشکار پیغمبر نازل شده تنها سوره‌ای است که در آن حمله شدیدی با ذکر نام نسبت به یکی از دشمنان اسلام و پیغمبر در آن عصر (ابولهب) شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره که زمان آن تقریباً در اوائل دعوت آشکار محمد بوده‌است تنها سوره‌ای است که در آن حمله شدیدی با ذکر نام نسبت به یکی از دشمنان اسلام و محمد در آن عصر و زمان - یعنی ابولهب شده‌است، و محتوای آن نشان می‌دهد که او دشمنی خاصی نسبت به پیغمبر اسلام داشت. قرآن درباره ابولهب و زنش می‌گوید: هردو اهل دوزخند.

ابولهب، و همسر آتش افروز و هیزم‌کش او از سردمداران مشرکین مخالف پیامبر بودند و عداوت خاصی نسبت به پیغمبر اسلام داشتند. قرآن با صراحت می‌گوید: هر دو اهل دوزخند (سرانجام هر دو بی ایمان از دنیا رفتند).

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]