سید عبدالله شیرازی
| شناسنامه | ||
|---|---|---|
| نام کامل | سید عبدالله شیرازی | |
| لقب | آیتالله | |
| تاریخ تولد | ۱۳ اسفند ۱۲۷۱ | |
| زادگاه | شیراز،  ایران |
|
| محل تحصیل | شیراز، نجف | |
| محل زندگی | نجف | |
| تاریخ وفات | ۵ مهر ۱۳۶۳ | |
| محل وفات | مشهد، ایران |
|
| مدفن | حرم علی بن موسی الرضا | |
| اطلاعات علمی | ||
| اساتید | سید ابوالحسن اصفهانی آقا ضیاءالدین عراقی محمدحسین نائینی و ... |
|
| تالیفات | عمدة الوسائل فی الحاشیة علی الرسائل کتاب القضاء الدرر المبیض فی منجزات المریض ازاحة الشبهات فی الشک فی الرکعات رفع الحاجب فی الاجرة علی الواجب الرسالة الرجبیة الرسالة الربیعیة فی تصحیح النیابة العبادیة المسألة الرجوعیة فی حکم المطلقة الرجعیة پوشش زن از دیدگاه اسلام امام و امامت از دیدگاه اسلام و ... |
|
سید عبدالله شیرازی معروف به آیتالله سید عبدالله شیرازی در شب ۱۳ شعبان ۱۳۰۹ مطابق با ۱۳ اسفند ۱۲۷۱ در یکی از محلههای شیراز بهدنیا آمد. وی یکی از مراجع تقلید عالم تشیع سده بیستم میلادی[۱] و از نوادگان امامزاده احمد بن موسی، معروف به شاهچراغ است. وی بعدها به جهت شهرتی كه پیدا كرد و بهخاطر اینكه متولد شهر شیراز بود، با نام آیتالله سید عبدالله شیرازی معروف گردید. وی به همراه خانواده خود به سبب مبارزات خود علیه انگلیس چندی تبعید گشت و نیز در واقعه مسجد گوهرشاد مشهد (۱۳۱۴) نقش مهمی را ایفا نمود.[۲]
محتویات |
[ویرایش] تحصیلات حوزوی
وی در نزدیکترین حوزه علمیه زادگاهش، به آموختن لغت، صرف و نحو و ادبیات عرب پرداخت و برخی از کتابهای اصولی و فقهی و منطق و فلسفه را نزد استادان حوزه علمیه شیراز و پدر خویش آموخت.
[ویرایش] استادان در شیراز
علی ابوالوردی، میرزا محمدصادق مجتهد و محمدرضا ثامنی استادان او در حوزه علمیه شیراز بودند.
[ویرایش] در حوزه علمیه نجف
وی به دلیل فعالیتهای سیاسی علیه خاندان پهلوی، در جمادیالاولی ۱۳۳۳ شیراز را به قصد ادامه تحصیل در حوزه علمیه نجف، ترک گفت. وی در مدرسه بزرگ آخوند خراسانی حجره گرفت.
[ویرایش] استادان در نجف
سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی و محمدحسین نائینی استادان او در حوزه علمیه نجف بودند.
وی دروس حوزوی خویش را تا درجه اجتهاد ادامه داد و یكی از مراجع بهنام و بزرگ در زمان حیات خود شد.
[ویرایش] بازگشت به شیراز
پس از ۱۲ سال تحصیل در حوزه علمیه نجف، در ۱۷ جمادی الثانی ۱۳۴۵ به شیراز برگشت. حوزه علمیه شیراز ـ پس از کودتای رضاخان در سال ۱۲۹۹ ـ تقریباً پیکره و نظام خود را از دست داده بود و بیشتر طلاب آن به حوزههای علمیه اصفهان و شهرهای دیگر هجرت کرده بودند. او توانست حوزه علمیه شیراز را بازسازی کند و طلاب مهاجر را دوباره بازگرداند.
وی مدیریت مدرسه خان را به عنوان حوزه مرکزی شیراز بر عهده گرفت و بر بقیه مدرسههای علمیه شیراز نظارت میکرد. او با کمک جعفر محلاتی، سید عبدالباقی و علمای دیگر شیراز، حوزه علمیه شیراز را رونق بخشید. برای هماهنگی با علمای قم جهت مبارزه با سیاستهای ضد دینی رضاشاه، به صورت مخفیانه، با جمعی از علمای شیراز، راهی قم گردید تا با عبدالکریم حائری یزدی مذاکره نماید.
[ویرایش] سوابق اجتماعی
در طول مدتی كه آیتالله شیرازی در قید حیات بود، خدمات زیادی را نسبت به طلاب علوم دینی و همچنین مردم انجام داد.
وی مدارس علمیه، حسینیه و مساجد زیادی را در شهرهای نجف اشرف، مشهد و كوفه تاسیس كرد. سید عبدالله بیش از ۲۰۰ واحد مسكونی را در شهرهای طبس، فیضآباد قائنات، شیروان، خوزستان و كرمان احداث و یا بازسازی كرد كه از جمله اقدامات موثر و پرفایده ایشان در طول مدت عمر خود بود.
[ویرایش] سوابق سیاسی
سالهایی كه وی در مشهد اقامت گزیده بود، شركت بسیار فعال و موثر در نهضت گوهرشاد و همچنین انقلاب ایران (۱۳۵۷) داشت و مجمع علمای مبارز شهر مشهد را تشكیل داد.
[ویرایش] آثار
- عمدة الوسائل فی الحاشیة علی الرسائل[۳]
- کتاب القضاء[۴]
- الدرر المبیض فی منجزات المریض[۵]
- ازاحة الشبهات فی الشک فی الرکعات[۶]
- رفع الحاجب فی الاجرة علی الواجب[۷]
- ازاحة الشبهة فی حکم الافاق المتحدة و المختلفه[۸]
- التحفة الکاظمیة فی قتل الحیوانات بالآلات الکهربائیة[۹]
- الرسالة الرجبیة[۱۰]
- الرسالة الربیعیة فی تصحیح النیابة العبادیة[۱۱]
- المسألة الرجوعیة فی حکم المطلقة الرجعیة[۱۲]
- الحاشیة علی العروة الوثقی[۱۳]
- الاحتجاجات العشره[۱۴]
- الامامة و الشیعة[۱۵]
- پوشش زن از دیدگاه اسلام
- امام و امامت از دیدگاه اسلام
- مناظرات دهگانه با علمای اهل سنت[۱۶]
- ذخیرة الصالحین[۱۷]
- توضیح المسائل[۱۸]
- مناسک حج[۱۹]
- انیس المقلدین[۲۰]
[ویرایش] وفات
وی در ۵ مهر ۱۳۶۳ در سن ۹۶ سالگی در مشهد درگذشت و در حرم علی بن موسی الرضا دفن شد.
[ویرایش] منابع
- جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم. گلشن ابرار. ج ۳، چ ۱، نشر معروف، قم: ۱۳۸۲.
- ↑ مرکز اسناد انقلاب اسلامی ـ مرجع مبارز؛ آیتالله العظمی سید عبدالله شیرازی به روایت اسناد
- ↑ خیریهٔ آیتالله شیرازی
- ↑ حاشیه بر «رسائل» شیخ انصاری در اصول فقه، ۴ جلد.
- ↑ فقه استدلالی در قضاوت و احکام آن، ۲ جلد.
- ↑ فقه استدلالی در موضوع ارث.
- ↑ فقه استدلالی در بیان احکام شکهای نماز.
- ↑ فقه استدلالی در بیان احکام اخذ بهاء و اجرت نیابت در عبادت.
- ↑ فقه استدلالی در بیان حکم رؤیت هلال ماه.
- ↑ فقه استدلالی در بیان حکم ذبح حیوانات به وسیله ابزار برقی.
- ↑ فقه استدلالی توضیح درباره حجاب از نظر قرآن و روایات.
- ↑ فقه استدلالی در بیان حکم نیابت در عبادت.
- ↑ فقه استدلالی در بیان حکم مطلقه به طلاق رجعی.
- ↑ فقه استدلالی، مجموعه نظریات در تمام مباحث فقهی، حاشیه بر کتاب عروة الوثقی، تألیف سید محمدکاظم یزدی.
- ↑ بحث و مناظره با دانشمندان اهل سنت، درباره مسائل اعتقادی. این کتاب چندین بار به وسیله نویسندگان حوزههای علمیه نجف اشرف و قم و تهران، به زبان فارسی ترجمه و نیز در خارج از کشور به زبانهای اردو و انگلیسی و گجراتی ترجمه و چاپ شدهاست.
- ↑ بحثی کلامی درباره مسئله امامت از دیدگاه شیعه.
- ↑ درباره بعضی عقاید شیعه.
- ↑ مجموعه فتاوای او در تمام ابواب فقه، رساله عملیه به زبان عربی، ۲ جلد.
- ↑ مجموعه فتاوای وی در تمام ابواب فقه، رساله علمیه به زبان فارسی. این رساله تا کنون چند بار به زبان اردو و انگلیسی به چاپ رسیده و در اختیار مسلمانان کشورهای اروپایی، افریقایی، هند و پاکستان قرار گرفته است.
- ↑ مجموعه احکام حج به زبانهای فارسی، عربی، انگلیسی و اردو.
- ↑ اولین رساله عملیه وی که به زبان فارسی، در سال ۱۳۶۳ ق. به چاپ رسید.
[ویرایش] پیوند به بیرون
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون اسلام است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
