ضحی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره ضحی در مکه نازل شده و دارای ۱۱ آیه است. کلمه ضحی به معنی نور و روشنائی است.


 لیل سورهٔ  ضحی  شرح
شمارهٔ کتابت: ۹۳
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۱
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۱
تعداد کلمات: ۴۲
تعداد حروف: ۱۸۷

نزول[ویرایش]

سیزدهمین سوره‌است که بعد از سوره قلم و قبل از مزمل در مکه و اوائل بعثت نازل شده‌است. طبق بعضی از روایات مدتی وحی از پیامبر قطع شده و او بر اثر تاخیر و انقطاع موقت ناراحت بود؛ و این باعث عیبجوئی مشرکین بود که این سوره نازل شد. در روایات اهل بیت این سوره را با سوره بعدی‌اش، مجموعا یک سوره حساب شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره شامل بشارت به پیامبر است که خدا هرگز تو را رها نساخته و نوید می‌دهد که خداوند آنقدر به او عطا می‌کند که خشنود شود. و در آخر، گذشته زندگانی پیامبر را در نظر او مجسم می‌سازد که خداوند چگونه او را همیشه مشمول انواع رحمت خود قرار داده، و در سخت‌ترین لحظات زندگی حمایتش نموده‌است.

پس در آخرین آیات به او دستور می‌دهد که (به شکرانه این نعمتهای بزرگ الهی) با یتیمان و مستمندان مهربانی کند و نعمت خدا را بازگو نماید. در برخی حکایات آمده که اگر کسی فرزندی یا شی ای را گم نمود این سوره را بخواند تا خداوند تا پیدا کردن گمشده، او را محفوظ می‌دارد.

هنر کاشی کاری ایرانی سوره ضحی بر روی آرامگاه ابوعثمان مغربی در نیشابور.

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از پیامبراکرم نقل شده‌است:
    هرکس آن را تلاوت کند از کسانی خواهد بود که خدا از آنها راضی می‌شود و شایسته‌است که محمد (ص) برای او شفاعت کند و به عدد هر یتیم و مسکین سؤال کننده ده حسنه برای او خواهد بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]