غاشیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره غاشیه در مکه نازل شده و دارای ۲۶ آیه است. کلمه غاشیه به معنی فرا گیرنده است.


 اعلی سورهٔ  غاشیه  فجر
شمارهٔ کتابت: ۸۸
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۶۸
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۲۶
تعداد کلمات: ۹۳
تعداد حروف: ۴۰۵

نام[ویرایش]

غاشیه یکی از نامهای روز قیامت است که در آیه اول بیان شده‌است.

نزول[ویرایش]

بعد از سوره ذاریات در مکه نازل شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره در سه موضوع بحث می‌کند:

  • معاد، بخصوص کیفرهای دردناک مجرمان و پاداشهای شوق انگیز مؤمنان.
  • توحید، که با اشاره به آفرینش آسمان و خلقت کوه‌ها و زمین و توجه انسان‌ها به این سه موضوع اسرارآمیز بیان شده.
  • نبوت، و گوشه‌ای از وظائف پیامبر اسلام است.

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از محمد(صلی ا...علیه واله) می‌خوانیم:

هرکس آن را تلاوت کند خداوند حساب او را در قیامت آسان می‌کند.

  • و در حدیثی ازامام جعفر صادق(علیه السلام) می‌خوانیم:

کسی که مداومت بر قرائت این سوره در نمازهای فریضه یا نافله کند خداوند او را تحت پوشش رحمت خود در دنیا و آخرت قرار می‌دهد، و در قیامت او را از عذاب آتش امان می‌بخشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

تلاوت : http://www.aviny.com/Voice/quran/ghera%27at.aspx