ماعون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره ماعون در مکه نازل شده و دارای ۷ آیه است. کلمه ماعون به معنی ظرف غذا است.


 قریش سورهٔ  ماعون  کوثر
شمارهٔ کتابت: ۱۰۷
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۷
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۷
تعداد کلمات: ۲۹
تعداد حروف: ۱۳۶

نام‌ها[ویرایش]

این سوره بنام سوره «دین» هم گفته شده‌است.

نزول[ویرایش]

این سوره بعد از سوره تکاثر و قبل از سوره فیل و در مکه در سال ۲ بعثت نازل شده‌است.

بعضی گفته‌اند این سوره درباره ابوسفیان (و کفار قریش) نازل شده که با وجود ثروت فراوان هنگامی که یتیمی آمد و تقاضای چیزی کرد او با عصایش بر او زد و او را دور کرد.

محتوای سوره[ویرایش]

در این سوره صفات و اعمال منکران قیامت که آنهابه خاطر تکذیب این روز:

  1. از «انفاق» در راه خدا سر باز می‌زنند
  2. از کمک به «یتیمان» سرباز می‌زنند
  3. از کمک به «مسکینان» سرباز می‌زنند
  4. در مورد «نماز» مسامحه کار و ریاکارند
  5. از کمک به «نیازمندان» روی می‌گردانندو

صحبت می‌کند.

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از محمد باقر آمده‌است که:
    هرکس این سوره را در نمازهای فریضه و نافله اش بخواند خداوند نماز و روزه او راقبول می‌کند، و او را در برابر کارهائی که در زندگی دنیا از او سر زده‌است مورد محاسبه قرار نمی‌دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]