ترجمه قرآن به زبان فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان فارسی از قدیمی‌ترین زبان‌هایی است که قرآن به آن ترجمه شد. نخستین ترجمه را ترجمه آیاتی از قرآن در نامه پیامبر اسلام به خسرو پرویز می‌دانند و قدیمی‌ترین مترجم را سلمان فارسی.

گفته‌اند که سلمان فارسی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به «به نام یزدان بخشاینده» ترجمه کرده[۱] و به اعتقاد برخی، او برای نخستین بار سوره حمد را به فارسی ترجمه کرد. از مهمترین مترجمان قرآن به زبان فارسی، شیخ عباس مصباح زاده و الهی قمشه‌ای بوده‌اند.

از جمله ترجمه‌های سبک نوین قرآن که محتوای آن با دید تفسیری است. ترجمه قرآن محمد صادقی تهرانی است. وی نام آنرا ترجمان وحی گذارده و بر خلاف روش دیگران «بسم الله الرحمن الرحیم»[۲] را «به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان» ترجمه کرده است.

پانویس[ویرایش]

  1. بهاءالدین خرمشاهی. «قرآن و قرآن‌پژوهی». وب‌گاه الشیعه. 
  2. کتاب ترجمان وحی - به ترجمه محمد صادقی تهرانی - چاپ اسوه -انتشارات شکرانه - 1385

منابع[ویرایش]