ترجمه قرآن به زبان فارسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان فارسی از قدیمیترین زبانهایی است که قرآن به آن ترجمه شد. نخستین ترجمه را ترجمه آیاتی از قرآن در نامه پیامبر اسلام به خسرو پرویز میدانند و قدیمیترین مترجم را سلمان فارسی.
گفتهاند که سلمان فارسی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به «به نام یزدان بخشاینده» ترجمه کرده[۱] و به اعتقاد برخی، او برای نخستین بار سوره حمد را به فارسی ترجمه کرد. از مهمترین مترجمان قرآن به زبان فارسی، شیخ عباس مصباح زاده و الهی قمشه ای بوده اند.
از جمله ترجمه های سبک نوین قرآن که محتوای آن با دید تفسیری است. ترجمه قرآن محمد صادقی تهرانی است. وی نام آنرا ترجمان وحی گذارده و بر خلاف روش دیگران « بسم الله الرحمن الرحیم »[۲] را « به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان» ترجمه کرده است.
پانویس [ویرایش]
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی. «قرآن و قرآنپژوهی». وبگاه الشیعه.
- ↑ کتاب ترجمان وحی - به ترجمه محمد صادقی تهرانی - چاپ اسوه -انتشارات شکرانه - 1385
| این یک نوشتار خُرد پیرامون قرآن است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |