لطف‌الله صافی گلپایگانی

لطف‌الله صافی گلپایگانی

شناسنامه
نام کامل	لطف‌الله صافی گلپایگانی
لقب	آیت‌الله‌العظمی
تاریخ تولد	۱۲۹۸
زادگاه	گلپایگان، ایران
محل تحصیل	گلپایگان، قم، نجف
محل زندگی	قم
اطلاعات علمی
اساتید	سید محمدتقی خوانساری سید حسین طباطبایی بروجردی محمدکاظم شیرازی سید جمال‌الدین گلپایگانی محمدعلی کاظمی
تالیفات	منتخب الاثر فی الامام الثانی عشر امامت و مهدويت التعزير انواعه و ملحقاته پرتوی از عظمت حسين شهید آگاه
وبگاه رسمی	http://www.saafi.net

لطف الله صافی گلپایگانی (زادهٔ ۱۲۹۸ در گلپایگان) از مراجع تقلید شیعه ایرانی است.

زندگینامه

پدر او ملا محمدجواد صافی، از مجتهدان و عالمان عصر خویش بود. مادر او، فاطمه خانم، دختر مجتهدی با نام آخوند محمدعلی بود. آخوند محمدعلی، هم‌بحث میرزای شیرازی بوده است. لطف‌الله صافی اکنون از مراجع طراز اول شیعه به شمار می‌رود. وی به خاطر نوشتن کتاب التعزیر؛ انواعه و ملحقاته که یک کتاب فقهی است، برنده کتاب سال جمهوری اسلامی و به خاطر نوشتن کتاب پرتوی از عظمت حسین، برنده کتاب سال ولایت، گردیده است. وی همچنین به دلیل نوشتن همین کتاب در سال ۱۳۸۱ به عنوان خادم برگزیده فرهنگ مکتوب عاشورا از سوی وزارت ارشاد شناخته شد. او برگزیده هفتمین همایش دکترین مهدویت به خاطر تالیف کتاب منتخب الاثر می‌باشد.

تحصیلات‏

وی ابتدا در گلپایگان، کتب پایه ادبیات عرب را نزد آخوند ملا ابوالقاسم مشهور به «قطب» آموخت و ادامه مباحث ادبیات، کلام، تفسیر، حدیث، فقه و اصول را تا پایان سطح نزد پدر فرا گرفت. در سال ۱۳۶۰ گلپایگان را ترک کرد و به حوزه علمیه قم رفت. وی چند سال بعد به نجف رفت و در آن‌جا نیز از اساتید آن حوزه، برای یک سال بهره‌مند شد. پس از آن مجدداً به قم بازگشت و بیش از پانزده سال، در مجلس درس سید حسین طباطبایی بروجردی شرکت جست و نیز یکی از مشاورین ویژه و برجسته و از اصحاب خاص استفتاء او گشت. بروجردی، پاسخگویی به سوالات مهم و حساسی از فقه و کلام شیعی و نیز نگارش کتاب ارزشمندی درباره مهدویت را که منتخب الاثر نام گرفت، به لطف‌الله صافی واگذار کرد.

از اساتیدش در قم، سید محمدتقی خوانساری، حجت، صدر، سید حسین طباطبایی بروجردی و در نجف، محمدکاظم شیرازی، سید جمال‌الدین گلپایگانی و محمدعلی کاظمی را می‌توان نام برد.

فعالیت سیاسی

با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، در سال ۱۳۵۸ به عنوان عضو مجلس خبرگان اوّل، انتخاب و در سال ۱۳۵۹ از سوی روح‌الله خمینی به عضویت شورای نگهبان منصوب شد و هشت سال دبیر شورای نگهبان بود.

تألیفات

وی از جمله متفکران و نویسندگان شیعی است که بیش از یک‌صد اثر و ده‌ها نوشتار به زبان‌های فارسی و عربی تألیف کرده‌است. این مرجع تقلید، در حوزه مباحث امامت و مهدویت از پژوهشگران پرکار شیعی و از پیشکسوتان مهدوی پژوهی است. منتخب الاثر فی الامام الثانی عشر از آثار معروف اوست.

۱. راه اصلاح یا امر به معروف و نهی از منکر

۲. سفرنامه حج

۳. نیایش در عرفات

۴. حدیث بیداری (مجموعه پیام‌ها)

۵. شهید آگاه

۶. پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام

۷. با عاشوراییان

۸. بزم حضور(دفتر شعر رضوی)

۹. نغمه مشتاقان(دفتر شعر)

۱۰. آفتاب مشرقین(دفتر شعر عاشورایی)

۱۱. صحیفة المؤمن (دفتر شعر)

۱۲. سبط المصطفی (دفتر شعر)

۱۳. دیوان اشعار

۱۴. در آرزوی وصال (دفتر سروده‌های امام زمانی)

۱۵. پاسخی به کتاب «عقیده مهدویت در شیعه امامیه»

۱۶. نوید امن و امان

۱۷. پاسخ ده پرسش

۱۸. اصالت مهدویت

۱۹. تجلی توحید در نظام امامت

۲۰. نظام امامت و رهبری

۲۱. ولایت تکوینی و ولایت تشریعی

۲۲. پیرامون معرفت امام

۲۳. عقیده نجات بخش

۲۴. به سوی دولت کریمه

۲۵. باورداشت مهدویت

۲۶. انتظار عامل مقاومت و حرکت

۲۷. فروغ ولایت در دعای ندبه

۲۸. معرفت حجت خدا

۲۹. گفتمان مهدویت

۳۰. وابستگی جهان به امام زمان

۳۱. امامت و مهدویت

۳۲. رساله توضیح المسائل

۳۳. مناسک حج

۳۴. مناسک عمره مفرده

۳۵. منتخب توضیح المسائل

۳۶. هزار سؤال پیرامون حج

۳۷. مجموعه استفتائات قضایی

۳۸. استفتائات پزشکی

۳۹. جامع الاحکام ج ۱و ۲

۴۰.پاسخ کوتاه به ۳۰۰ پرسش از احکام ج ۱

۴۰.پاسخ کوتاه به ۳۰۰ پرسش از احکام ج ۲

۴۱. یکصد و ده پرسش و پاسخ اینترنتی

۴۲. احکام نوجوانان

۴۳. با جوانان

۴۴. معارف دین (مجموعه پرسش‌ها و پاسخ‌های اعتقادی)

۴۵. سیر حوزه‌های علمی شیعه

۴۶. ماه مبارک رمضان مکتب عالی تربیت و اخلاق

۴۷. رمضان در تاریخ «حوادث تاریخی»

۴۸. الهیات در نهج البلاغه

۴۹. نگرشی بر فلسفه و عرفان

۵۰. به سوی آفریدگار

۵۱. عرض دین

۵۲. ندای اسلام از اروپا

۵۳. زندگی بوداسف

۵۴. جابر بن حیان

۵۵. رساله‌ای در احکام ثانویه

۵۶. تفسیر آیه فطرت

۵۷. پیرامون روز تاریخی غدیر

۵۸. اعتبار قصد قربت در وقف

۵۹. زندگی‌نامه آیت‌الله آخوند ملا محمدجواد صافی

۶۰. مقالات کلامی

۶۱. شب پرگان و آفتاب

۶۲. داوری میان شیخ صدوق و شیخ مفید

۶۳. هدایة العباد، ج ۱ و ۲

۶۴. منتخب الاثر فی الامام الثانی عشر» ج ۱ و ۲ و ۳

۶۵. فقه الحج ج ۱ و ۲ و ۳ و ۴

۶۶. المباحث الاصولیة

۶۷. امان الامة من الضلال و الاختلاف

۶۸. العقیدة بالمهدیة

۶۹. ارث الزوجة

۷۰. حکم نکول المدعی علیه عن الیمین

۷۱. التعزیر (احکامه و ملحقاته)

۷۲. احادیث الائمة الاثنی عشر، اسنادها و الفاظها

۷۳. الاحکام الشرعیة ثابتة لا تتغیر

۷۴. مع الشیخ جاد الحق فی ارث العصبة (مسألة التعصیب)

۷۵. ایران، تسمع فتجیب

۷۶. حدیث افتراق المسلمین علی ثلاث و سبعین فرقة

۷۷. القرآن مصون عن التحریف

۷۸. من لهذا العالم

۷۹. جلاء البصر لمن یتولی الائمة الاثنی عشر

۸۰. رسالة فی تفسیر آیة التطهیر

۸۱. رسالة حول عصمة الانبیاء و الائمة

۸۲. ضرورة وجود الحکومة او ولایة الفقهاء فی عصر الغیبة (الخمس و ولایة الفقیه)

۸۳. بحث حول الاستسقام بالازلام (مشروعیة الاستخارة)

۸۴. بین العلمین، الشیخ الصدوق والشیخ المفید

۸۵. رسالة فی الشهرة

۸۶. رسالة فی البداء

۸۷. النقود اللطیفة علی الکتاب المسمی بالاخبار الدخیلة

۸۸. مناسک الحج

۸۹. رسالة فی معاملات المستحدثه

۹۰. احادیث الفضایل

۹۱. حول دیات ظریف ابن ناصح

۹۲. رسائل فقهیة

۹۳. تعلیقات علی الکفایة

۹۴. حواشی علی العروة الوثقی

۹۵. مقدّمه مفصلّة علی «مقتضب الاثر» و «مکیال المکارم» و «منتقی الجمان»

۹۶. مع الخطیب فی خطوطه العریضة

۹۷. صوت الحق و دعوة الصدق

۹۸. لمحات فی کتاب و الحدیث والمذهب

۹۹. تفسیر آیة الانذار

۱۰۰. البکاء علی الامام الحسین(ع)

۱۰۱. اوقات الصلوات

۱۰۲. الی هدی کتاب‌الله

۱۰۳. رد اکذوبة خطبة الامام علی الزهرا (علیهما السلام)

۱۰۴. التداعی فی مال من دون بینة و لا ید

۱۰۵. فی المال المعین المشتبه ملکیته

۱۰۶. قبس من مناقب امیرالمؤمنین (ع)، مئة عشر حدیث من کتب عامة

۱۰۷. تعلیقات علی رسالة الجبر و القدر

۱۰۸. رسالة مختصرة فی حکم الاقل و الاکثر فی الشبهة الحکمیة

۱۰۹. تجلی التوحید فی نظام الامامة

۱۱۰. انوار الولایة مناقشة للشبهات حول دعاء الندبه

۱۱۱. آيينه جمال، نگرشی بر مكارم اخلاق حضرت اباعبدالله الحسين ع

نظرات

آیت الله العظمی صافی در پی حوادث بحرین و نسل کشی شیعیان توسط نیروهای عربستان سعودی و پلیس بحرین، کشتار وقتل عام مردم بحرین را محکوم کرد. وی با اعلام روز هشتم شوال المكرم به عنوان روز بقیع، روز عزا و مصيبت و تأكيد بر اقامه مراسم عزاداري و محكوم نمودن اين جنايت بزرگ، پیامی را در جواب به نامه‌ي جمعي از مؤمنين در مشهد مقدس صادر کردند. و در این پیام مهم تاکید کردند: بايد اين واقعه‌ي دلخراش را همه ساله مسلمانان روز عزا و مصيبت اعلام كنند و آن را محكوم نمايند. بايد تا وقت نگذشته، اين آثار نوسازي شود، مخصوصاً مشاهد و مقاماتي، مثل محلّ ولادت نبي اكرم در مكه مكرمه و مدفن جدّ بزرگوار و عموي عالي‌مقام و همسر فداكار آن حضرت و محله بني هاشم بازسازي شود. لطف الله صافی عصر کنونی را عصر غيبت، عصر امتحان و آزمايش، عصر تمحيص و تلخيص می‌داند و می‌گوید: « سعادتمندان و مؤمنانى كه در ايمان ثابت قدم مى‏باشند، و در اين مكتب انسان ساز غيبت، خود را مى‏سازند، حوادث گوناگون و فشارها و سختى‏ها آنها را تكان نمى‏دهد و ايمانشان را متزلزل نمى‏سازد؛ مانند كوه در برابر بادهاى تند و شديد پايدار وبرقرارند و از افراد سست ايمان و ضعيف‏ الاراده، جدا و ممتاز مى‏گردند. هر چه تمسك به دين و ديندارى دشوارتر شود و با انواع محروميتهاى ظاهرى توأم گردد، ايمان و تعهّد آنها قوى تر مى‏گردد و صدق و راستى احاديثى كه در آنها از وقايع دوره غيبت، از شيوع بعضى معاصى و ملاهى و غنا و موسيقى، از وضع بعضى جوانان و بانوان، از اختلاط زن و مرد و امور ديگر خبر داده‏اند، بر ايشان روشن‏تر مى‏شود. در آن شرايط كه بر حسب بعضى روايات، تا آنجا نگهدارى دين سخت و دشوار مى‏شود كه مانند نگهداشتن آتش در كف دست مى‏شود، يا چنانكه در حديث ديگر است: اِنّ لِصاحِبِ هذَا الْاَمْرِ غَيْبَةً اَلْمُتَمَسّكُ فيها بِدينِهِ كَالْخارِطِ لِلْقِتادِ؛ براى صاحب اين امر [امام مهدى، عليه‏السّلام‏] غيبتى است و كسى كه بخواهد دينش را حفظ كند، مانند آنست كه قصد نگهدارى درخت خاردارى را در دستش دارد. در اين عصر غيبت، مردمان ثابت الايمان، ثواب كسانى را دارند كه در پيش روى رسول اعظم اسلام، صلّى‏اللّه عليه و آله و سلّم، با شمشير جهاد مى‏نمودند و به قدرى بلند پايه هستند كه پيغمبر اكرم، صلّى‏اللّه عليه و آله و سلّم، ايشان را برادر خود خوانده و به ديدارشان بر حسب احاديث، اظهار اشتياق فرموده است. مؤمنان به غيبت و حزب اللّه، منتظران حقيقى ظهور و حكومت جهانى و اسلامند كه در احاديث شريفه فرموده‏ اند: اُولئِكَ هُمُ الْمُخْلَصُونَ حَقّاً وَ شيعَتُنا صِدْقاً وَ الدّعاةُ اِلى‏ دينِ اللّهِ وَ جَهْراً اُولئِكَ الّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ثُمّ اُولئِكَ حِزْبُ اللّهِ اَلا اِنّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.

منابع

• وب‌گاه الشیعه (برداشت آزاد با ذکر منبع)
• وب‌گاه آیت‌الله العظمی صافی
• شبكه اطلاع رسانی اجتهاد