تفسیر کبیر
| مفاتیح الغیب | |
|---|---|
تفسیر کبیر |
|
| نویسنده | امام فخر رازی |
| موضوع | تفسیر اهل سنت از قرآن (اواخر قرن ۶ هجری) |
| زبان | عربی |
| کتابشناسی امام فخر رازی | |
تفسیر کبیر یا مفاتیح الغیب از مهمترین و مفصلترین تفاسیر قرآن است که اواخر قرن ششم و اوائل قرن هفتم هجری قمری به وسیلهٔ امام فخر رازی (۵۴۴ هـ.ق در ری ـ ۶۰۶ هـ.ق در هرات) با تکیه بر اصول عقاید اشعری و به زبان عربی نگاشته شده است.
محتویات |
مؤلف تفسیر [ویرایش]
محمدبن عمربن الحسن بن الحسین التیمی البکری[۱] مشهور به امام فخر رازی، حکیم، مفسر، ادیب، فقیه، فیلسوف و متکلم بزرگ ایرانی است که در سال ۵۴۳ یا ۵۴۴ هـ.ق در ری به دنیا آمد. علوم مقدماتی را نزد پدرش ضیاءالدین عمر بن حسین رازی آموخت و سپس برای کسب دانش، به بسیاری از شهرهای بزرگ آن روز سفر کرد تا این که در علوم زمانهٔ خود سرآمد اقران شد. او متکلمی توانمند و سخنوری چیرهدست بود چنانکه در میان علماء و فقهاء، کسی را یارای مجادله و مناظره با وی نبود. در اصول و کلام، مذهب اشعری و در فروع و فقه، مذهب شافعی داشت.[۲] امام فخر رازی از نویسنگان کثیرالتألیف و جامعالاطرافی است که دارای تألیفات متعدد به دو زبان فارسی و عربی است. «علی سامی النشار در مقدمهای که بر کتاب «اعتقادات فرق المسلمین و المشرکین» امام فخر نوشته (قاهره، ۱۳۵۶ ق، ص ۲۶ـ۳۴) ۹۷ اثر از امام فخر را نام میبرد: تفسیر قرآن (۵ اثر)، کلام (۴۰ اثر)، حکمت و فلسفه (۲۶ اثر)، زبان و ادبیات عرب (۷ اثر)، فقه و اصول (۵ اثر)، طب (۷ اثر)، طلسمات و نجوم و هندسه (۵ اثر) و تاریخ (۲ اثر)».[۳] جز مفاتیحالغیب، از دیگر آثار وی به «الاربعین فی اصول الدین»، «اساسالتقدیس فی علمالکلام»، «اساسالتنزیل»، «التخییر فی علمالتعبیر»، «شرح الاشارات و التنبیهات»، «سیرالنفس» و ... میتوان اشاره کرد. امام فخر رازی اواخر عمر را در شهر هرات گذراند تا این که سرانجام در سال ۶۰۶ هـ.ق در همان جا چشم از جهان فروبست و در «مزداخان» در نزدیکی هرات به خاک سپرده شد.
معرفی تفسیر [ویرایش]
تفسیر کبیر از جملهٔ تفاسیر عقلانی قرآن است که با رویکردی کلامی و ضمن گرایش به اصول عقاید اشعری، در رد نظرات ائمهٔ معتزلی و کرامیه نگاشته شده است. تفصیل کمنظیر و استطراد آراء مفسران و متکلمان، در کنار دقت نظر در مباحث و بهکارگیری براهین عقلی از ویژگیهای بارز این تفسیر است. تفسیر کبیر دایرةالمعارفی از علوم مختلف است چنانکه در جای جای این کتاب، به تناسب مقام، به مباحث ادبی، لغوی، فلسفی، فقهی، کلامی، طبی، هندسی، هیأت و مانند آن برمیخوریم. امام فخر در ضمن تفسیر هر آیه، معرکهای از آراء را نقل یا طرح میکند و سپس با برهان و استدلال به رد یا اثبات نظرات میپردازد. این کتاب اگرچه از شیوههای تفسیری دیگر از جمله «تفسیر قرآن به قرآن» و یا «تفسیر روایی» خالی نیست، اما در کل گرایش کمتری به نقل حدیث دارد و غالب مباحث تفسیری، صبغهٔ کلامی و عقلانی مییابد تا جایی که متن کتاب به شیوهٔ «تفسیر به رأی» متمایل میگردد؛ اگر چه در این شیوه نیز دقت و دانش وسیع مؤلف در بسیاری از موارد او را از لغزش و گمراهی دستگیری کرده است. تفسیر امام فخر بر بسیاری از تفاسیر بعد از او از جمله انوارالتنزیل بیضاوی و روحالمعانی آلوسی تأثیرگذار بوده است. تفسیر کبیر به جهت انصاف علمی و دقت مضامین، در طول تاریخ، همواره محل استفاده و منبع مراجعهٔ مفسران و دانشمندان فریقین شیعه و سنی و دیگر مذاهب اسلامی بوده است.
پانویس [ویرایش]
- ↑ تفسیر کبیر یا مفاتیح الغیب بهاءالدین خرمشاهی. معارف، فروردین ـ تیر ۱۳۶۵، شماره ۷. بازبینی شده در ۳ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ تفسیر کبیر یا مفاتیح الغیب (تفسیر فخر رازی) پایگاه کتابخانهٔ طهور. بازبینی شده در ۳ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ فهرست آثار چاپی امام فخر رازی کامران فانی. معارف، فروردین ـ تیر ۱۳۶۵، شماره ۷، ص ۲۷۸. بازبینی شده در ۳ آوریل ۲۰۱۲.
منابع [ویرایش]
- مدخل تفسیر کبیر در دانشنامهٔ جهان اسلام.
- فهرست آثار چاپی امام فخر رازی کامران فانی. معارف، فروردین ـ تیر ۱۳۶۵، شماره ۷.
- تفسیر کبیر یا مفاتیح الغیب بهاءالدین خرمشاهی. معارف، فروردین ـ تیر ۱۳۶۵، شماره ۷.
- تفسیر کبیر یا مفاتیح الغیب (تفسیر فخر رازی) پایگاه کتابخانهٔ طهور.
|
|||||||||||||||||||