توحید (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سورهٔ اخلاص در مکه نازل شده و دارای ۴ آیه است.

کلمه اخلاص به معنی خالص کردن است.


 مسد سورهٔ  اخلاص  فلق
شمارهٔ کتابت: ۱۱۲
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۲۲
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۴
تعداد کلمات: ۱۶
تعداد حروف: ۷۱

نام‌ها[ویرایش]

نام‌های این سوره «اخلاص»، «توحید»، «قل هو الله» و «اساس» است.

نزول[ویرایش]

این سوره بعد از ناس در اوائل بعثت در مکه نازل شده‌است.

در شان نزول این سوره از جعفر صادق چنین روایت شده:

«یهود از رسول اللّه تقاضا کردند خداوند را برای آنها توصیف کند، پیغمبر(ص) سه روز سکوت کرد وپاسخی نگفت، تا این سوره نازل شد و پاسخ آنها را بیان کرد».

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره از توحید پروردگار، یگانگی، وحدانیت و اوصاف خداوند سخن می‌گوید.

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از پیامبر اسلام آمده‌است که گفت:

«آیا کسی از شما عاجزاست از این که یک سوم قرآن را در یک شب بخواند»؟! یکی از حاضران عرض کرد: ای رسول خدا! چه کسی توانائی بر این کار دارد؟ پیغمبر(ص) فرمود: «سوره قل هواللّه را بخوانید».

هنگامی که رسول خدا بر جنازه «سعد بن معاذ» نماز گزارد فرمود: هفتاد هزار ملک که درمیان آنها «جبرئیل» نیز بود بر جنازه او نماز گزاردند! من از جبرئیل پرسیدم او به خاطر کدام عمل مستحق نماز گزاردن شما شد؟ گفت: به خاطر تلاوت «قل هواللّه احد» در حال نشستن، و ایستادن، و سوارشدن، و پیاده روی و رفت و آمد.

  • و در حدیثی از علی است که:

«قل هو الله»، نسب نامه خداست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منبع[ویرایش]