نصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره نصر در مدینه نازل شده و دارای ۳ آیه است.

کلمه نصر به معنی یاری است.


 کافرون سورهٔ  نصر  مسد
شمارهٔ کتابت: ۱۱۰
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۰۲
محل نزول: مدینه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۳
تعداد کلمات: ۲۳
تعداد حروف: ۱۰۴

نام‌ها[ویرایش]

نام دیگر این سوره تودیع (خداحافظی) است. زیرا آخرین سوره‌ای است که نازل شده و در آن بطور ضمنی از مرگ پیامبر اسلام خبر می‌دهد.

نزول[ویرایش]

این سوره آخرین سوره‌ای است که نازل شده. بعضی گفته‌اند: این سوره بعد از «صلح حدیبیه» در سال ۶ هجرت، و دو سال قبل از «فتح مکه» نازل شده.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره بعد از هجرت نازل شده‌است و در آن بشارت از پیروزی بزرگی می‌دهد که به دنبال آن مردم گروه گروه مسلمان می‌شوند، پس به شکرانه این نعمت محمد را دعوت به «تسبیح» و حمد الهی و«استغفار» می‌کند..

فظیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از پیامبر اسلام (ص) آمده‌است:

کسی که آن را تلاوت کند همانند این است که همراه پیغمبر(ص) در فتح مکه بوده‌است.

  • در حدیثی از سرور جهانیان امام جعفر صادق علیه السلام روایت شده:

    کسی که سوره اذا جانصراللّه والفتح را در نماز نافله یا فریضه بخواند خداوند او را بر تمام دشمنانش پیروز می‌کند و در قیامت در حالی وارد محشر می‌شود که نامه‌ای با اوست که سخن می‌گوید، خداوند آن را از درون قبرش همراه او بیرون فرستاده، و آن امان نامه‌ای است از آتش جهنم.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]