انفطار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تکویر سورهٔ انفطار مطفّفین
شمارهٔ کتابت: ۸۲
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۸۲
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۹
تعداد کلمات: ۸۲
تعداد حروف: ۳۵۵

سورهٔ انفطار سورهٔ ۸۲ام از قرآن است، دارای ۱۹ آیه است، و سوره‌ای مکی است. محتوای سوره، همانند دیگر سوره‌های جزء آخر قرآن مربوط به قیامت است. اشاره به نشانه‌های قیامت (اشراط الساعة)، یادآوری نعمت‌های خدا به انسان، اشاره به فرشتگان مامور ثبت کردار انسان، سختی‌های روز قیامت و سرنوشت نیکوکاران و بدکاران در آخرت از مباحث این سوره است.[۱] انفطار به معنی شکافتن است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 26. دارالکتب الاسلامیه, 1374. ص 206-207سوره انفطار، مقدمه 
  2. قرآن، ترجمهٔ بهرام‌پور، سورهٔ انفطار، آیهٔ ۱

پیوند به بیرون[ویرایش]