بینه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره بَیِّنَه در مدینه نازل شده و دارای ۸ آیه‌است. کلمه بیّنه به معنی دلیل روشن و حجت آشکار است.


 قدر سورهٔ  بیّنه  زلزله
شمارهٔ کتابت: ۹۸
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۰۰
محل نزول: مدینه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۸
تعداد کلمات: ۹۵
تعداد حروف: ۴۳۵

نام‌ها[ویرایش]

به نام «لم یکن» هم مشهور است و این نام از آغاز سوره اقتباس شده‌است. از نام‌های دیگر این سوره «اهل الکتاب»، «قیامت»، «بریه» و «انفکاک» «لم یکن» و «قیمة» است.

نزول[ویرایش]

بعد از سوره طلاق و در مدینه نازل شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

در این سوره به رسالت جهانی پیغمبر اسلام و دارا بودن آن با دلائل و نشانه‌های روشن اشاره می‌شود.

سپس موضعگیری‌های مختلف اهل کتاب و مشرکان را در برابر اسلام مشخص می‌کند که آن گروه که ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند بهترین مخلوقات، و آنها که راه کفر و شرک و گناه پیش گرفتند بدترین مخلوقات محسوب می‌شوند.

فضیلت سوره[ویرایش]

اگر مردم می‌دانستند این سوره چه برکاتی دارد خانواده و اموال را رها کرده، به فراگرفتن آن می‌پرداختند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]