بینه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره بَیِّنَه در مدینه نازل شده و دارای ۸ آیه‌است. کلمه بیّنه به معنی دلیل روشن و حجت آشکار است.


 قدر سورهٔ  بیّنه  زلزله
شمارهٔ کتابت: ۹۸
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۰۰
محل نزول: مدینه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۸
تعداد کلمات: ۹۵
تعداد حروف: ۴۳۵

محتویات

نام‌ها [ویرایش]

به نام «لم یکن‏» هم مشهور است و این نام از آغاز سوره اقتباس شده‌است. از نام‌های دیگر این سوره «اهل الکتاب‏»، «قیامت‏»، «بریه‏» و «انفکاک‏» «لم یکن» و «قیمة» است.

نزول [ویرایش]

بعد از سوره طلاق و در مدینه نازل شده‌است.

محتوای سوره [ویرایش]

در این سوره به رسالت جهانی پیغمبر اسلام و دارا بودن آن با دلائل و نشانه‌های روشن اشاره می‌شود.

سپس موضعگیری‌های مختلف اهل کتاب و مشرکان را در برابر اسلام مشخص می‌کند که آن گروه که ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند بهترین مخلوقات، و آنها که راه کفر و شرک و گناه پیش گرفتند بدترین مخلوقات محسوب می‌شوند.

فضیلت سوره [ویرایش]

اگر مردم می‌دانستند این سوره چه برکاتی دارد خانواده و اموال را رها کرده، به فراگرفتن آن می‌پرداختند.

جستارهای وابسته [ویرایش]

پیوند به بیرون [ویرایش]

منابع [ویرایش]