ناس (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلق سورهٔ ناس
شمارهٔ کتابت: ۱۱۴
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۲۱
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۶
تعداد کلمات: ۲۴
تعداد حروف: ۱۰۲

سورهٔ ناس در مکه نازل شده و دارای ۶ آیه است.

محتوای سوره[ویرایش]

انسان همیشه در معرض وسوسه‌های شیطانی است و شیاطین جن و انس کوشش دارند در قلب و روح او نفوذ کنند، هر قدر مقام انسان در علم بالا رود و موقعیت او در اجتماع بیشتر گردد، وسوسه‌های شیطانی شدیدتر می‌شود تا او را از راه حق منحرف سازند و با فساد عالمی، عالمی را بر بر باد دهند.[۱]

ایـن سوره به محمد، پیامبر اسلام(ص)، به عنوان یک سرمشق و پیشوا و رهبر دستور می‌دهد که از شر همه وسوسه‌گران به خدا پناه برد.

محتوای این سوره از جهتی شبیه سوره فلق است. هر دو ناظر به پناه بردن به الله از شـرور و آفات می‌باشد، با این تفاوت که در سوره فلق انواع مختلف شرور مطرح شده ولی در این سوره فقط روی شر وسوسه‌گران ناپیدا (وسواس خناس) تکیه شده‌است.

حواشی سوره[ویرایش]

منقول است که هر زمان محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) بیمار می‌شد، این سوره را بازخوانی می‌کرد، سپس فوت کرده و دستانش را به تمامی بدنش می‌مالید.[۲]


سوره با ترجمه فارسی[ویرایش]

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو پناه مىبرم به پروردگار مردم (1)


قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿1﴾

پادشاه مردم (2)


مَلِکِ النَّاسِ ﴿2﴾

معبود مردم (3)


إِلَهِ النَّاسِ ﴿3﴾

از شر وسوسه‌گر نهانى (4)


مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿4﴾

آن کس که در سینه‌هاى مردم وسوسه مىکند (5)


الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ ﴿5﴾

چه از جن و [چه از] انس (6)


مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ﴿6﴾

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منبع[ویرایش]

  1. برگزیده تفسیر نمونه، احمد علی بابایی، جلد پنجم
  2. صحیح بخاری ۶-۵۳۵
  • برگزیده تفسیر نمونه - جلد ۵ - آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی.