ملک (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

برای دیگر کاربردهای واژهٔ ملک به صفحهٔ ملک (ابهام‌زدایی) مراجعه کنید.

سوره مُلک سوره ۶۷ از قرآن است و ۳۰ آیه دارد. مَلِک به معنی پادشاه، همچنین از نامهای نیکوی خداوند در اسلام است. در آیه اول این سوره چنین آمده است:

بزرگوار [و خجسته‏] است آنکه فرمانروایی(مُلک) به دست اوست و او بر هر چیزی تواناست.[۱]


 تحریم سورهٔ  ملک  قلم
شمارهٔ کتابت: ۶۷
جزء : ۲۹
نزول
شمارهٔ نزول: ۷۷
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۳۰
تعداد کلمات: ۳۳۵
تعداد حروف: ۱۳۸۸

منابع [ویرایش]

  1. سوره ملک آیه ۱، ترجمه فولادوند