تکویر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

این سوره مکی است و دارای ۲۹ آیه است.


 عبس سورهٔ  تکویر  انفطار
شمارهٔ کتابت: ۸۱
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۷
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۲۹
تعداد کلمات: ۱۰۳
تعداد حروف: ۴۵۸

محتوای سوره[ویرایش]

محتوای این سوره عمدتاً بر دو محور دور می‌زند:

  1. آیات آغاز این سوره بیانگر آن چیزی است که به باور مسلمانان نشانه‌هایی از قیامت و دگرگونی‌های عظیم در پایان این جهان و آغاز رستاخیز به شمار می‌آید
  2. بخش دوم سوره به باور مسلمانان از «عظمت قرآن و آورنده آن» و تأثیرش در نفوس انسانی سخن می‌گوید، و این قسمت با «سوگندهای بیدارکننده» همراه است.

فضیلت تلاوت سوره[ویرایش]

در حدیثی از محمد می‌خوانیم: «کسی که سوره اذا الشمس کورت را بخواند خداوند او را از رسوائی در آن هنگام که نامه عملش گشوده می‌شود حفظ می‌کند».

در حدیث دیگری می‌خوانیم که به پیامبر اسلام گفتند: چرا این قدر زودآثار پیری در شما نمایان گشته؟. فرمود: «سوره هود، واقعه، مرسلات، عم، و اذا الشمس کورت، مرا پیر کرد» زیرا آن چنان حوادث هولناک قیامت در اینها ترسیم شده‌است که هر انسان بیداری را گرفتار پیری زودرس می‌کند.

تعبیراتی که در روایات بالا آمده به خوبی نشان می‌دهد که منظور تلاوتی است که سرچشمه آگاهی و ایمان و عمل باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منبع[ویرایش]