آیه انذار
آیه انذار هفتمین آیه سورهٔ رعد است، که پیرامون اثبات نیار جامعه به هدایت گر و همچنین نیاز به علی بن ابیطالب برای هدایت، صحبت می کند.[۱]
محتویات |
متن و ترجمه [ویرایش]
- ﴿وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ ۗ إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ ۖ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ﴾(سورهٔ رعد-آیهٔ ۷)
- همانا تو بیم دهندهاى وبراى هر قومى هدایتگرى است.
-
And those who disbelieve say: Why has not a sign been sent down upon him from his Lord? You are only a warner and (there is) a guide for every people.
تفسیر [ویرایش]
سنی [ویرایش]
طبری از ابن عباس در تفسیر خود ذیل این آیه، این گونه نقل کرده است: هنگامى که آیه "انما انت منذر و لکل قوم هاد" نازل شد، پیامبر دست خود را بر سینه گذاشت و فرمود: من منذرم و براى هر قومى هادى است. آن گاه اشاره به شانه على نمود و فرمود: تنها به واسطه تو است که هدایت شوندگان، بعد از من هدایت مىگردند.[۲][۳] همچنین این روایت در منابع شیعی همچون مجمع البیان ذکر شده است.[۴]
شیعی [ویرایش]
علامه طباطبایی در ذیل آیه در تفسیر المیزان اینگونه نظر خود را بیان می کند: از اين آيه شريفه بر می آيد كه زمين هيچ وقت از هدايت گری كه مردم را بسوی حق هدايت كند خالی نمیشود، يا بايد پيغمبری باشد و يا هادی ديگری كه به امر خدا هدايت كند.[۵]
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- منابع سنی
محمد بن جریر طبری. جامع البیان، جلد ۱۳. صفحه ۱۴۲.
ابو عبدالله نیشابوری. مستدرک حاکم، ج ۳. ۱۲۹.
حاکم ابوالقاسم عبیدالله بن عبدالله الحسکانی. شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج۱. ۳۸۱.
- منایع شیعی
محمد حسین طباطبایی. المیزان.
کلینی رازی. کافى، ج ۱. ۱۹۱و ۱۹۲.