سید محسن حکیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سید محسن حکیم
شناسنامه
نام کامل سید محسن طباطبائی حکیم
لقب حکیم
زادروز ۱۳۰۶ ه.ق.
۱۸۸۹ م
زادگاه نجف، عراق
تاریخ مرگ ۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۹۰ ه.ق.
۱۳۴۹ ه.ش.
۱۹۷۰ م
محل مرگ نجف، عراق
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده‌امامی
اطلاعات سیاسی
پست‌ها رئیس حوزه علمیه نجف
شاگردان سید محمدمهدی بجنوردی
سید محمدهاشم غضنفری خوانساری

سید محسن طباطبائی حکیم (۱۳۰۶ ه.ق./ ۱۸۸۹ م در نجف۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۹۰ ه.ق./ ۱۳۴۹ ه.ش./ ۱۹۷۰ م در نجف) فقیه شیعه و رئیس حوزه علمیه نجف بود. حکیم پس از درگذشت حسین بروجردی در سال ۱۳۴۰ به عنوان مرجع تقلید عامه شیعیان جهان مطرح شد.[۱]

سید محسن حکیم فرزند سید مهدی حکیم مرجع تقلید شیعیان بنت جُبَیْل لبنان بود. خانواده حکیم پس از درگذشت او مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را بنیان نهادند. محمدباقر حکیم و عبدالعزیز حکیم (فرزندان محسن حکیم) رؤسای سابق و عمار حکیم (فرزند عبدالعزیز حکیم) رئیس کنونی مجلس اعلا هستند. وی کتابخانه ای در جنب مسجد هندی در ابتدای خیابان شارع الرسول در نجف تاسیس کرده است و مزار او نیز در همانجاست.

شاگردان[ویرایش]

علمای زیادی در محضر وی تلمذ نموده اند که از جمله آنها:

و حاج سید ابوالفضل فاطمی نائینی (طباطبایی) را می توان نام برد.

تألیفات[ویرایش]

از تألیفات وی، حواشی بر کتاب عروةالوثقی تألیف آقاسید محمدکاظم یزدی است و همچنین کتاب مستمسک العروةالوثقی در دوازده مجلد، از آثار اوست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. آیت‌الله سید محسن حکیم محمدحسن رجبی، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی