سید محسن حکیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سید محسن حکیم
شناسنامه
نام کامل سید محسن طباطبائی حکیم
لقب حکیم
زادروز ۱۳۰۶ ه.ق.
۱۸۸۹ م
زادگاه نجف، عراق
تاریخ درگذشت ۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۹۰ ه.ق.
۱۳۴۹ ه.ش.
۱۹۷۰ م
محل درگذشت نجف، عراق
آرامگاه -
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده‌امامی
اطلاعات سیاسی
پست‌ها رئیس حوزه علمیه نجف
شاگردان سید محمدمهدی موسوی بجنوردی ،سید محمد هاشم غضنفری خوانساری

سید محسن طباطبائی حکیم (زاده ۱۳۰۶ ه.ق./۱۸۸۹ م در نجف، درگذشته ۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۹۰ ه.ق./ ۱۳۴۹ ه.ش./ ۱۹۷۰ م در نجف) فقیه شیعه و رئیس حوزه علمیه نجف بود.

حکیم پس از درگذشت حسین بروجردی در سال ۱۳۴۰ به عنوان مرجع تقلید عامه شیعیان جهان مطرح شد. [۱]

سید محسن حکیم فرزند سید مهدی حکیم مرجع تقلید شیعیان بنت جُبَیْل لبنان بود. خانواده حکیم پس از درگذشت او مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را بنیان نهادند. محمدباقر حکیم و عبدالعزیز حکیم (فرزندان محسن حکیم) رؤسای سابق و عمار حکیم (فرزند عبدالعزیز حکیم) رئیس کنونی مجلس اعلا هستند.

وی کتابخانه ای در جنب مسجد هندی در ابتدای خیابان شارع الرسول در نجف تاسیس کرده است و مزار او نیز در همانجاست.

شاگردان[ویرایش]

علمای زیادی در محضر وی تلمذ نموده اند، از جمله آنها سید محمد مهدی موسوی بجنوردی مسلم ملکوتی سید محمد علی موحد ابطحی شیخ حسین وحید خراسانی سید محمد هاشم غضنفری خوانساری حاج سید ابوالفضل فاطمی نائینی (طباطبایی)

تألیفات[ویرایش]

از تألیفات وی، حواشی بر کتاب عروةالوثقی تألیف آقاسید محمدکاظم یزدی است و همچنین کتاب مستمسک العروةالوثقی در دوازده مجلد، از آثار اوست.

منابع[ویرایش]

  1. آیت‌الله سید محسن حکیم محمدحسن رجبی، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی