ابن ابی عقیل عمانی
حسین بن ابی عقیل، ملقب به حذا معروف به عمانی و ابن عقیل، کنیهاش ابوعلی، از فقها و متکلمین بزرگ امامیه است که معاصر با ثقه الاسلام کلینی بوده، و از اساتید شیخ مفید به شمار می آید.
ابن ابی عقیل عمانی، یمنی است و عمان از سواحل دریای یمن است، تاریخ وفاتش معلوم نیست در آغاز غیبت کبری می زیسته است. او استاد جعفر بن قولویه بوده است و جعفر بن قولویه استاد شیخ مفید بوده است.
او نخستین کسی است که در اول غیبت کبری، فقه را مهذب کرد و آنرا با قواعد اصولیه تطبیق نمود، طریق اجتهاد و تطبیق احکام با ادله و اصول آنها را باز کرد بعد از او ابن جنید اسکافی، هم همان طریق را پیمود بدین جهت است که در اصطلاح فقها، این دو فقیه به قدیمین (دو تن از قدما) تعبیر آورده می شود. از فتاوای نادره او عدم تنجس آب قلیل به مجرد ملاقات با نجس، وجوب اذان و اقامه در نمازصبح و شام و موجب بطلان نماز در صورت ترک آنها است.
[ویرایش] آثار
ابن ابی عقیل عمانی، دارای کتابهای متعددی است از جمله: کتاب الکر و الفر (در امامت)، و المتمسک بحبل آل الرسول (در فقه) می باشد.
[ویرایش] درگذشت
با توجه به هم عصر بودن او با ثقه الاسلام کلینی و ابن بابویه (صدوق اول)، حدس زده می شود که درگذشت او نیز همان نیمه اول قرن چهارم، در حدود ۳۳۰ تا ۳۵۰ هجری رخ داده باشد.
