نبأ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره نبأ در مکه نازل شده و دارای ۴۰ آیه‌است. کلمه نبأ به معنی خبر است.


مرسلات سورهٔ نبأ نازعات
شمارهٔ کتابت: ۷۸
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۸۰
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۴۰
تعداد کلمات: ۱۷۲
تعداد حروف: ۸۲۴

نام‌ها[ویرایش]

نامگذاری این سوره به «نبأ» خاطر تعبیری است که در آیه دوم آن آمده‌است. نام دیگر سوره، به مناسبت آغاز سوره عم به معنی «از چه؟» است. و نام دیگرش، تساؤل می‌باشد، یعنی «از هم پرسیدن». به نام معصرات هم ذکر شده‌است.

نزول[ویرایش]

بعد از سوره معارج در سال دوم بعثت در مکه نازل شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

در این سوره از موضوعات زیر سخن به میان رفته:

  • سؤالی که در آغاز سوره، از حادثه بزرگ (نبا عظیم) یعنی: روز قیامت مطرح شده‌است.
  • بیان نمونه‌هایی از مظاهر قدرت خداوند در آسمان و زمین و زندگی انسان‌ها (به عنوان دلیلی بر امکان معاد و رستاخیز)
  • نشانه‌های آغاز رستاخیز را بیان می‌دارد.
  • گوشه‌ای از عذابهای دردناک طغیانگران را وصف می‌کند.
  • به دنبال آن قسمتی از نعمت‌ها و مواهب بهشتی را شرح می‌دهد.
  • با انذار شدیدی از عذاب نزدیک، و سپس ذکر سرنوشت بد کافران سوره پایان می‌گیرد.

فضیلت[ویرایش]

  • در حدیثی از پیامبر اسلام آمده‌است:
    کسی که سوره عم یتسائلون را بخواند خداوند از نوشیدنی خنک و گوارای بهشتی در قیامت سیرابش می‌کند.
  • و نیز در حدیث دیگری از او نقل شده:
    کسی که آن رابخواند و حفظ کند حساب او در روز قیامت (چنان سریع انجام می‌گیرد که) به مقدار خواندن یک نماز خواهد بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]