محمود هاشمی شاهرودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جمهوری اسلامی ایران
Emblem of Iran.svg

سیاست و حکومت ایران


 نمایش  بحث  ویرایش 

سید محمود هاشمی شاهرودی (زادهٔ ۱۳۲۷ ـ نجف) فقیه شیعه و سیاست‌مدار ایرانی عراقی است. او در حال حاضر عضو شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام، نماینده استان خراسان و نایب رئیس اول مجلس خبرگان رهبری و عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم است.

هاشمی شاهرودی سابقه ریاست قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۸، ریاست مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و عضویت در حزب الدعوه عراق را نیز در کارنامه دارد.[۱][۲]

محتویات

[ویرایش] زندگینامه

[ویرایش] تولد و دوران کودکی

سید محمود هاشمی شاهرودی در سال ۱۳۲۷ در شهر نجف و در خانواده‌ای مذهبی و از سادات منسوب به حسین بن علی به دنیا آمد. پدرش سید علی حسینی شاهرودی، از استادان و بزرگان حوزه علمیه نجف بود.[۳] مادرش فرزند سید علی مددی موسوی قائنی از علمای دینی و از اهالی روستای سیدان استان خراسان جنوبی است.[۴]

[ویرایش] دوران تحصیل

وی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه علویه نجف به پایان رساند و سپس به تحصیلات حوزوی پرداخت. وی با توجه به موقعیت علمی خانوادگی توانست در مدتی اندک، دروس دوره سطح را به پایان برساند.[۵] پس از آن به درس سید محمد باقر صدر رفت. وی در کلاس های درس روح‌الله خمینی و سید ابوالقاسم خویی هم حاضر می‌شد.

[ویرایش] فعالیت های سیاسی

سید محمود هاشمی شاهرودی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ایران به ایران آمد و رابط سید روح‌الله خمینی و سید محمدصادق صدر گردید و پیام‌های مراجع تقلید ساکن شهر نجف را به خمینی می‌رساند. او همچنین تشکیلاتِ جامعه روحانیت مبارز و مجلس اعلای عراق را به راه انداخت و آن را مدیریت و سازماندهی کرد.[۶]

سید محمود هاشمی شاهرودی سال‌ها از اعضای شورای نگهبان بود تا اینکه با حکم سید علی خامنه‌ای در ۲۳ مرداد ۱۳۷۸ به ریاست قوه قضائیه ایران منصوب شد و تا سال ۱۳۸۸ این منصب را در اختیار داشت. وی در سال ۱۳۷۸ به عضویت شورای عالی انقلاب فرهنگی درآمد و پس از پایان دوره ریاست در قوه قضائیه به عضویت در شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب گشت. همچنین در مردادماه سال ۱۳۹۰ سید علی خامنه‌ای در حکمی آیت‌الله هاشمی شاهرودی را به ریاست هیات عالی حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سه‌گانه منصوب نمود.[۷]

[ویرایش] آثار

وی در زمینه‌های گوناگون کتاب هایی منتشر کرده است که برخی از آنها به شرح زیر است:[۶]

  • بحوث فی علم الاصول (تقریرات درسهای اصول شهید صدر در ۷ جلد)
  • کتاب الخمس (۲ جلد)
  • مقالات فقهیه
  • قاعده فراغ و تجاوز
  • حکومت اسلامی
  • جهان بینی اسلامی
  • تفسیر موضوعی بخشی از نهج‌البلاغه
  • تفسیر آیه «مودت ذی القربی» [۳]
  • بحوث فی الفقه
  • محاضرات فی الثورة الحسینیة
  • الصوم، تربیة و هدایة
  • کتاب الاجارة (۲ جلد)
  • قراءات فقهیة معاصرة (۲ جلد)
  • بحوث فی الفقه الزراعی[۸]

[ویرایش] پانویس

[ویرایش] منابع