آیه نور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آیهٔ نور به آیهٔ ۳۵ سورهٔ نور گفته می‌شود.

متن عربی آیه و ترجمه[ویرایش]

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاةٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَکَةٍ زَیْتُونِةٍ لَّا شَرْقِیَّةٍ وَلَا غَرْبِیَّةٍ یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَی نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَن یَشَاءُ وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ

 (ترجمه: خدا نور آسمان‌ها و زمین است. مَثَل نور او چون چراغدانى است که در آن چراغى، و آن چراغ در شیشه‌اى است. آن شیشه گویى اخترى درخشان است که از درخت خجسته زیتونى که نه شرقى است و نه غربى، افروخته مى‌شود. نزدیک است که روغنش -هر چند بدان آتشى نرسیده باشد- روشنى بخشد. روشنىِ بر روى روشنى است. خدا هر که را بخواهد با نور خویش هدایت مى‌کند، و این مَثَل‌ها را خدا براى مردم مى‌زند و خدا به هر چیزى داناست. (ترجمهٔ فولادوند))[۲۴–۳۵]

تفسیر[ویرایش]

مفسران نور را تفسیر به قرآن، ایمان، هدایت الهی، دین اسلام، پیامبر اسلام، اهل بیت، علم و دانش، و... کرده‌اند.

امام هشتم شیعیان، در تفسیر این آیه می‌فرماید[۱]:

او هدایت کننده اهل آسمان و هدایت کننده اهل زمین است‌.

برخی از شیعیان این آیه را در مورد امامان شیعه دانسته‌اند.

پانویس[ویرایش]

  1. الکافی، شیخ محمّد بن‌یعقوب کلینی