آیه نور

آیه نور، آیه ۳۵ سورهٔ نور است.

متن عربی آیه و ترجمه

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاةٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَکَةٍ زَیْتُونِةٍ لَّا شَرْقِیَّةٍ وَلَا غَرْبِیَّةٍ یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَی نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَن یَشَاءُ وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ  (ترجمه: خدا نور آسمان و زمین است. مثل نور او چون چراغدانی است که در آن چراغی، و آن چراغ در شیشه‌ای است. آن شیشه گویی اختری درخشان است که از درخت خجستهٔ زیتونی که نه شرقی است و نه غربی، افروخته می‌شود. نزدیک است که روغنش - هرچند بدان آتشی نرسیده باشد - روشنی بخشد. رو شنی بر روی روشنی است. خدا هر که را بخواهد با نور خویش هدایت می‌کند، واین مثلها را خدا برای مردم می‌زند و خدا به هر چیزی داناست.)^{[۲۴–۳۵]}

تفسیر

مفسران نور را تفسیر به قرآن، ایمان، هدایت الهی، دین اسلام، پیامبر اسلام، اهل بیت، علم و دانش، و... کرده‌اند.

امام هشتم شیعیان، در تفسیر این آیه می‌فرماید:

«

او هدایت کننده اهل آسمان و هدایت کننده اهل زمین است‌.

»

برخی از شیعیان این آیه را در مورد امامان شیعه دانسته‌اند.