شعراء

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نور سورهٔ فرقان شعراء
شمارهٔ کتابت: ۲۵
جزء : ۱۸
نزول
شمارهٔ نزول:
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۲۷۷
تعداد کلمات: ۸۹۶
تعداد حروف: ۳۷۸۶

سوره شعراء سوره ۲۶ از قرآن است و ۲۲۷ آیه دارد. تمام این سوره به جز چهار آیهٔ آخر آن مکی هستند. نام آن از آیه ۲۲۴ آن گرفته شده است که در مورد شاعران بی‌هدف سخن می‌گوید. به مانند دیگر سوره‌های مکی، عمده تمرکز این سوره پیرامون مسائل اعتقادی مانند توحید، معاد، نبوت، اهمیت قرآن، و داستان‌های پیامبران پیشین است. دستورهایی به پیامبر اسلام در زمینهٔ چگونگی دعوت و برخورد با مومنان و نوید به مومنان و انذار کافران پایان‌بخش این بخش از سوره است. این سوره از نظر تعداد آیات دومین سورهٔ بلند قرآن پس از بقره است، گرچه از نظر تعداد کلمات چنین نیست.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 15. دارالکتب الاسلامیه, 1374. ص 179-180سوره شعراء، مقدمه 

پیوند به بیرون[ویرایش]