علق
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سوره علق در مکه نازل شده و دارای ۱۹ آیه است. کلمه علق به معنی خون بسته، زالو و کرم است.
| تین | سوره علق | قدر | |||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
فهرست مندرجات |
[ویرایش] نامها
این سوره به مناسبت تعبیرهای مختلفی که در آغاز آن است به نام سوره «علق»، «اقرا»، «قلم» نامیده شدهاست.
[ویرایش] نزول
اولین سورهای است که در غار حرا، هنگام بعثت پیامبر، بر او نازل شدهاست.
[ویرایش] محتوای سوره
- به پیامبر اسلام دستور قرائت و تلاوت میدهد و سپس از آفرینش انسان از یک قطعه خون بی ارزش سخن میگوید.
- از تکامل انسان تحت لطف و کرم پروردگار، و آشنائی دادن او به علم و دانش و قلم بحث میکند.
- از انسانهای ناسپاسی که علی رغم این همه موهبت و اکرام الهی راه طغیان را پیش میگیرند سخن به میان میآورد.
- به مجازات دردناک کسانی که مانع هدایت مردمند اشاره کرده و دستور به سجده و تقرب به پروردگار میدهد.
[ویرایش] فضیلت سوره
- از امام صادق نقل شدهاست:
| ” | هرکس در روز یا شب سوره «اقرا باسم ربک» را بخواند، و در همان شب یا روز بمیرد شهید از دنیا رفتهاست و خداوند او را شهید مبعوث میکند و در صف شهیدان جای میدهد، و در قیامت همچون کسی است که با شمشیر در راه خدا همراه پیامبر خدا جهاد کردهاست. | “ |
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] منابع
- برگزیده تفسیر نمونه، جلد ۵، آیت الله ناصر مکارم شیرازی
- آشنایی با سورهها (شناخت سورههای قرآن)، جواد محدثی، ۱۳۷۴، قم، دفتر تبلیغات اسلامی
| قرآن | |
|---|---|
|
تقسیمات
ترجمه
مفاهیم مرتبط
|
|
| فهرست علوم قرآنی | |
