آیه اخوت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آیه اخوت دهمین آیه از سوره حجرات است که پیرامون یکی از شعارهای اساسی و ریشهدار اسلامی و برادری میان محمد و علی است.[۱][۲][۳]
محتویات |
[ویرایش] متن و ترجمه
- ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾(سورهٔ حجرات-آیهٔ ۱۰)
- در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید.
-
The believers are but brethren, therefore make peace between your brethren and be careful of (your duty to) Allah that mercy may be had on you.
[ویرایش] تفسیر
[ویرایش] سنی
تفاسیر سنی همچون تفسیر ابن عربی، التحریر و التنویر، تفسیر القرآن العظیم، پیرامون آیه اینگونه توضیح داده اند که در آیه اشاره به تساوی بین افراد و عدم تفاوت از نظر قوم و قبیله و نژاد و معیار برتری تقوا[۴]، وجوب اصلاح بین برادران دینی[۵] برادری مومنان در دین[۶] شده است.
[ویرایش] شیعی
در مجمع البیان و برهان فی تفسیر القرآن ذیل آیه اینگونه آمده است:
| « | پس از آنکه آیه "انما المومنون إِخوة" نازل شد، محمد میان مسلمانان پیمان اخوت برقرار کرد، بین ابو بکر و عمر و بین عثمان و عبد الرحمن و بین فلان تا اینکه بین تمام یارانش هر کس طبق منزلتش با دیگری پیمان اخوت بسته شد، سپس به علی بن ابی طالب گفت: تو برادر من هستی و من برادر توام.[۲][۳] | » |
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- منابع سنی
ابن عربی. تفسیر ابن عربی، ج۲. ۲۷۶.
ابن عاشور محمد بن طاهر. التحریر و التنویر، ج ۲۶. ۲۰۳.
ابن کثیر. تفسیر القرآن العظیم، ج۷. ۲۷۶.
- منابع شیعی
گروهی از مترجمان. مجمع البیان، ج ۲۳. ۲۰۳.
سید هاشم بحرانی. برهان، ج۴. ۲۰.
ناصر مکارم شیرازی. تفسیر نمونه، ج ۴. ۵۰.